FilmIFFR

Hoe dans je verder in een plas bloed? Hongkongs activisme op het IFFR

In ‘The Cube Phantom’ verbeelden dansers op verschillende locaties in Hongkong de recente geschiedenis en het verlangen naar vrijheid.

Naakte, witgekalkte lichamen kronkelen over de vloer van een verlaten gebouw. Een man en een vrouw proberen zich op te richten. Ze reiken naar een stuk touw. Zijn het geesten? Gevangenen? Of drenkelingen, wachtend op redding?

We zijn in Hongkong waar jongeren in een duizelingwekkende dansfilm, onder meer geïnspireerd op hiphop en parkour, uitdrukking geven aan de strijd die momenteel woedt. ‘The Cube Phantom’ ontrolt zich in tien hoofdstukken, waarin steeds weer andere dansers op andere locaties in Hongkong de recente geschiedenis verbeelden, en het diepgewortelde verlangen naar vrijheid. In een van de spectaculairste scènes zien we de dansers afdalen van een rotswand, als om te laten zien: geen berg is ons te hoog.

The Cube Phantom van regisseur Alan Lau en choreograaf Jordann De Santis begint met een verwijzing naar 1997: Hongkong wordt na anderhalve eeuw Brits protectoraat te zijn geweest door Engeland teruggegeven aan China. De afspraak is dat Hongkong de komende vijftig jaar niet onder de wet van communistisch China valt. Maar onder de Hongkongers heersen vanaf dat moment angst en onrust. Terecht, zo blijkt. China dwarsboomt in 2014 een referendum dat Hongkong de vrijheid geeft om zijn eigen leiders te kiezen. De grote protesten beginnen, afgelopen jaar culminerend in de meest massale demonstraties in het eilandenrijk ooit.

Een nieuwe generatie filmmakers

We hebben het allemaal gezien op het nieuws: vreedzame protesten worden beantwoord met buitensporig politiegeweld. Traangas, pepperspray en rubberkogels worden ingezet. Mishandelingen en martelingen van demonstranten zijn aan de orde van de dag. Minder bekend is dat er de afgelopen jaren ook een nieuwe generatie filmmakers is opgestaan in Hongkong. Ze duiken achter het nieuws, om hun eigen visie op de gebeurtenissen te geven. 

Het Filmfestival van Rotterdam is het eerste internationale podium waar het werk van deze nieuwe garde activistische filmers is te zien. Sommige films zijn zo nieuw, dat er afgelopen week nog druk aan werd gewerkt. Denk aan de avondvullende documentaire ‘We Have Boots’, die de gebeurtenissen vanaf 2014 tot nu in kaart brengt, door een aantal bevlogen wetenschappers en kunstenaars aan het woord te laten. 

Opmerkelijk aan het programma is ook de grote diversiteit: er zijn speelfilms, documentaires, korte experimentele films en animaties te zien. In ‘Age of Valiant’, een korte film die net klaar is, zien we hoe tieners en twintigers, onherkenbaar achter gasmaskers, zich uitspreken tegen de regering en de politiemacht. In The Cube Phantom wordt een naakte danser ondertussen overgoten met verf rood als bloed, een prachtige, zinnelijke verbeelding van het hardhandig neergeslagen oproer. Verder dansen lijkt het adagium, maar hoe doe je dat in een plas bloed?

‘Ordinary Heroes: Made in Hong’ is tot en met 2 februari te zien op het International Film Festival Rotterdam.

Lees ook:

Zin in het Filmfestival Rotterdam? Hier alvast tien aanraders

Filmfans kunnen hun hart weer ophalen tijdens de 49ste editie van het Internationaal Film Festival Rotterdam (22 januari t/m 2 februari). Trouw maakte alvast een keuze uit de ruim vijfhonderd films, afkomstig uit meer dan vijftig landen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden