'Mijn songs hebben vaak een soort zomerse melancholie. Er zit een opgewektheid in die altijd in balans wordt gebracht door mineur.'

InterviewJohannes Sigmond

Hoe Blaudzun zijn unieke geluid ontwikkelde dankzij de pinkstergemeente

'Mijn songs hebben vaak een soort zomerse melancholie. Er zit een opgewektheid in die altijd in balans wordt gebracht door mineur.'Beeld Maartje Geels

Als kind hoorde en speelde Johannes Sigmond alias Blaudzun alleen christelijke muziek. Het maakte hem tot de onderscheidende popmuzikant die hij is – al weet hij niet of hij dat nog langer wil blijven.

Saskia Bosch

“Ik heb het gevoel dat dit wel eens mijn laatste popplaat kan zijn”, zegt Johannes Sigmond alias Blaudzun over zijn album Lonely City Exit Wounds, dat 21 januari uitkomt. “Begrijp me goed, ik houd van optreden en zal het altijd blijven doen. Maar ik merk dat ik pop soms iets te benauwend vind. Je brengt een plaat uit en dan vier of vijf singles, en vervolgens ga je optreden. Die routine ben ik wel een beetje zat.”

Blaudzuns barokke klanklandschappen – met veel verrassende details en een sfeer die steevast zich tussen melancholie en euforie beweegt – leverden hem een grote staat van dienst op in de Nederlandse popmuziek. De zanger en songschrijver sleepte er twee gouden platen en een grote hit (Promises of No Man’s Land) mee in de wacht. Maar welke kant hij na zijn nieuwste album Lonely City Exit Wounds op zal gaan, weet hij nog niet.

Misschien kiest hij voor een terugkeer naar het ingetogen singer-songwriter geluid waarmee hij ooit begon. Maar het zou ook iets totaal anders kunnen worden. Hij is al bezig zijn muzikale vleugels uit te slaan, bijvoorbeeld met de soundtrack voor een documentaire die hij momenteel componeert. “Ik vind het jammer dat ik nooit meer een eerste indruk kan maken zoals met mijn debuutplaat. Misschien moet ik iets nieuws verzinnen om weer die eerste indruk te kunnen maken.”

Huilend dansen

Wat de toekomst ook gaat brengen, voorlopig is zijn nieuwe album weer een plaat in de beste Blaudzun-traditie geworden. Met songs die zoals hij zelf zegt in de categorie ‘huilend dansen’ vallen.

“Mijn songs hebben vaak een soort zomerse melancholie. Er zit een opgewektheid in die altijd in balans wordt gebracht door mineur. Het viel mij en de bandleden op hoeveel mensen huilend stonden te dansen bij optredens. Dat komt omdat mijn nummers iets van verdriet maar ook iets feestelijks hebben. Het is muziek om op los te gaan én om mee naar binnen te keren. Dat zit allebei in de muziek en in mij: die verstilling en dat euforische.”

Het beste voorbeeld van die combinatie van emoties is de hitsingle Promises of No Man’s Land, die hem in 2014 definitief op de Nederlandse popkaart zette. “Promises was heel belangrijk”, blikt Blaudzun terug. “Daardoor werd mijn muziek mainstream en wist opeens ook de buurvrouw wat ik deed. Dat succes heeft veel mogelijk gemaakt. Mensen weten je te vinden.”

Toch heeft hij nooit de druk gevoeld om een tweede Promises te schrijven. Dat kan ook niet, want de nummers die bij een groot publiek zijn aangeslagen, zijn volgens Blaudzun de songs die eruit moeten. “Het zijn nummers die altijd in korte tijd ontstaan en waarbij het is alsof je ze uit de lucht grijpt. En waarbij de compositie met jou aan de haal gaat. Alle songs die wat gedaan hebben, hebben dat.”

null Beeld Maartje Geels
Beeld Maartje Geels

Wortels in de pinkstergemeente

De oorsprong van de unieke Blaudzun-sound blijkt terug te voeren op zijn jeugd bij de pinkstergemeente die vanaf het prille begin in het teken van de muziek stond. “Mijn moeder speelde thuis en in de kerk piano en mijn vader gitaar. Instrumenten waren als voor mij als kind speelgoed. En muziek was een groot deel van de eredienst. Op de zondagsschool zat je al op een koor en het was een kerk met een elektrische gitaar en een drumstel.

“Ik wilde van jongs af aan in die kerkband spelen en dat is ook gebeurd. Daar heb ik geleerd dat muziek een manier is om gevoelens te uiten. En de muziek in de kerk was een combinatie van hardop zingen of bidden, en zoeken naar een catharsis. Het is óf heel intiem óf standje tien. Dat zit ook in mijn muziek. Mijn zus zei een paar jaar geleden: ‘Je doet nog steeds hetzelfde wat je toen deed. Muziek maken, de zaal meenemen’.”

Ook zijn eclectische stijl stamt volgens Blaudzun uit zijn jonge jaren. “Er was wel altijd muziek, maar popmuziek kwam er bij ons niet in. Pas toen ik een eigen cassetterecorder kreeg en naar de radio ging luisteren maakte ik kennis met popmuziek.” Het leidde tot een enorme inhaalslag waarbij hij alles luisterde van hiphop, metal en punk tot country. En waarin hij in dezelfde week de Beatles en Nirvana ontdekte.

Een kamer waar je kunt uithuilen en waar je kan neuken

“Een plaat die heel belangrijk voor mij is geweest, is Kid A van Radiohead. Die had ik altijd bij me zodat ik hem meteen kon draaien als ik er zin in had. Nog steeds vind ik het een van de mooiste platen. Everything in the right place. Ik visualiseer een album graag als een soort huis met verschillende kamers. Die plaat heeft een kamer waar je een feestje kan hebben, waar je kunt uithuilen en waar je kan neuken. Ik probeer mijn albums ook op eenzelfde manier in te richten.”

Het is deze a-typische muzikale opvoeding die er volgens Blaudzun toe heeft geleid dat zijn songs zich onderscheiden van veel andere Nederlandse popmuziek. “De bandjes van het Excelsior-label en de hele familie er omheen hebben dezelfde roots en zijn opgegroeid met het oeuvre van Bob Dylan, The Beatles en The Rolling Stones. Daar hebben ze vervolgens een soort calvinistische versie van gemaakt.

“Ik luisterde daarentegen naar christelijke rockmuziek, die met de post uit Amerika kwam omdat het hier niet te krijgen was. Daardoor zou het heel goed kunnen dat je hoort dat het calvinistische bij mij ontbreekt. Omdat ik een heel ander muzikaal fundament heb.”

Het album Lonely City Exit Wounds van Blaudzun verschijnt op 21 januari bij het V2-label.

Lees ook:

Yorick van Norden gaat in gesprek met zijn overleden moeder

Op zijn nieuwe album Playing By Ear zingt Yorick van Norden over zijn moeder die overleed aan een nieraandoening. De ziekte is onlangs ook bij hem ontdekt. ‘Ja, dat hangt wel boven mijn hoofd.’

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden