Hiphopopera 'Speak Up!' laat publiek lang dwalen in een bos vol intenties

Scène uit Speak Up! Beeld Jean van Lingen

Speak Up!
Backbone/Silbersee/Theater Rotterdam

Overal in het decor van de hiphopopera 'Speak Up!' staan woorden. Op de speelvloer, op de billboards die het speelvlak omzomen en op de banken aan de kant. Wat er precies staat is doelbewust nauwelijks te lezen, de letters zijn er troebel opgekrast. Pas aan het einde van de voorstelling geeft de brij aan letters, kreten en quotes de - letterlijk - onderliggende boodschap prijs; door middel van een speciale belichting poppen er woorden op: LOYALTY, TRUST, FEEL, LOVE, LISTEN.

Vooral om dat laatste woord, listen, is het choreografe Alida Dors te doen in het samenwerkingsproject met muziektheatergezelschap Silbersee onder de paraplu van Theater Rotterdam. In de compositie van DJ Lovesupreme en Jacob ter Veldhuis draait het om woorden, met klassieke en elektronische muziek gesampled tot een ontzagwekkende muzikale meltingpot. De zang van Maciej Straburzynski en Carla Nahadi Babelegoto omarmen de woorden magistraal, borrelend, episch, op juiste momenten gas terugnemend, als in een mantra of bezwering.

Als hogepriesters schrijden ze over de bühne en dansen verdienstelijk in een paar scènes mee.

De tekst loopt verder onder de trailer van 'Speak Up!'

Rituelen

Zoals de plaats van handeling doet denken aan een kerk of gebedsruimte, zo is alles in Speak Up! in een rituele handeling verpakt. Dors citeert voor haar fusion-hiphopdans uit winti-rituelen van haar Surinaamse achtergrond. We zien repetitief pompende vuisten in de lucht, voeten die groeven trekken in de grond, poetsen, reinigen.

We zien ook manifestatiedrang: een scène waarin een blij relipopnummertje verzandt in een naargeestig narcistisch schreeuwvertoon. Headspins worden zó gevaarlijk uitgevoerd dat dansers elkaar fysiek overschreeuwen.

Hanengevecht

In een sleutelscène dagen twee dansers elkaar uit, blote basten tegen elkaar aangedrukt. Behoorlijk dreigend, maar in het hanengevecht houden ze elkaar óók in evenwicht, te vergelijken met het Turkse olieworstelen waarin tegenstanders elkaars kracht gebruiken om overeind te blijven. Daarin piept uiteindelijk het doel van dit bezweringsgebeuren op; we hebben elkaar nodig, lijkt Dors te zeggen, in een wereld waarin wordt geschreeuwd maar niet naar elkaar wordt geluisterd.

Tot die conclusie is het vooral dwalen door een bos aan intenties, associaties en referenties. Dors heeft óók nog eens haar hiphop-roots trachten te eren, doorgevoerd tot in de kleinste en te letterlijk genomen details: gouden blingblingkettingen, quotes die van klassieke hiphopalbums afkomen. Maar als je die verwijzingen niet (her)kent, tja, dan wordt de voorstelling net zoals al die woorden in het decor; niet goed leesbaar.

Tournee tot en met mei

Lees meer besprekingen op trouw.nl/theaterrecensies

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden