Review

Het yuppenbeest wil maar geen mens worden

De 27-jarige Amerikaanse schrijver Bret Easton Ellis kon bij verschijnen van zijn inmiddels beroemde roman 'American psycho' in 1991 rekenen op veel onbegrip. De naam van zijn romanpersonage Patrick Bateman is inmiddels een begrip, maar de Werdegang van de 27-jarige, New Yorkse beurshandelaar die zich in de avonduren uitleefde als seriemoordenaar, werd tien jaar geleden nauwelijks begrepen als satire op het kille, door hebzucht en uiterlijkheden gekenmerkte Wall-Street-wereldje van de late jaren tachtig.

Naar de verfilming van het omstreden boek door de feministisch georiënteerde Mary Harron, die in haar film 'I shot Andy Warhol' al eens het oppervlakkige wereldje rond sixties-goeroe Andy Warhol onder de loep nam, werd met spanning uitgekeken. Opvallend is dat Harron de roman behoorlijk trouw is gebleven, vooral door het gebruik van Batemans voice-over, die letterlijk zinnen uit de roman citeert: 'I think my mask of sanity is about to slip', zo klinkt het zelfbewust wanneer Bateman zijn wekelijkse zonnebankje neemt.

Harron heeft ons dan al uitgebreid kennis laten maken met de keurig in maatpak gestoken yup die op Wall Street verwoede pogingen doet om in de maat te lopen met zijn collega's. Een visitekaartje met een watermerk is het hoogste wat je in deze wereld kunt bereiken en een tafeltje vinden in een ultrahip restaurant op Manhattan -drie garnalen op een bordje- is een bijna dagelijks terugkerende queeste.

De ontlading volgt in een nachtelijk steegje waar een zwarte zwerver een mes in zijn buik krijgt en het hondje een trap na wordt gegeven. In het klinisch witte en smetvrije appartement wordt het gespierde lichaam in topconditie gebracht en vinden -buiten beeld- de slachtpartijen van vrouwelijke bezoekers plaats. Op de achtergrond draaien ondertussen pornovideo's en klinken triomfantelijke jaren tachtig-hits van Phil Collins.

Tot zover de redelijk geslaagde reconstructie van Batemans milieu, dat met gemak afgrijzen opwekt, maar eigenlijk nergens de feestelijke satire van het boek raakt. In zijn rol als Bateman moet de Britse acteur Christian Bale het met een eendimensionale, platte karakterisering doen. Zijn innerlijke nood -gekenmerkt door psychose en smetvrees- wordt nergens echt voelbaar gemaakt en het resultaat is ironisch genoeg een mooi vormgegeven, maar buitengewoon afstandelijke film die geen enkele moeite doet om van het beest ook een mens te maken.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden