Review

Het Wilde Westen is één grote stad

De geschiedenis van het 'Wilde Westen' is een mythe: dankzij de pionier overwon de beschaving de wildernis. Voor de pioniers was de 'grote trek' een louterende ervaring, die hen omvormde van pacht- en loonslaven tot onafhankelijke individualisten, tot 'echte Amerikanen'. Door hun onderlinge gelijkheid was de nieuwe beschaving democratischer dan enige andere. De mogelijkheden waren oneindig, het land onbegrensd.

Hans Niemantsverdriet

Zo luidde ook de boodschap van W.F. Cody, die als 'Buffalo Bill' in het laatste decennium van de 19de eeuw de wereld afreisde met zijn Wild West Show. Er traden échte Indiaanse krijgers in op. Die waren al verslagen, want de kolonisatie van het Westen was toen al voltooid. Een volkstelling in 1890 wees uit dat heel het Westen, hoe minimaal ook, 'bewoond' was, door blanken wel te verstaan. Naast de Indianen die het hadden overleefd, woonden er ook al eeuwen Mexicanen -de helft van het 'Wilde Westen' was lange tijd Mexicaans grondgebied geweest, en verre van woest en ledig, zoals de mythe suggereert.

De kolonisatie van het Westen was in feite de verovering ervan. En die heeft (alweer: anders dan de mythe wil) niet geleidelijk vanuit het oosten plaatsgevonden, maar ongelijkmatig en van alle kanten. Ook van over de zee, vanuit Azië.

De mythe heeft het gehouden, de Amerikaanse identiteit was er te zeer op gebaseerd. En de mensen bleven komen. Ze kwamen niet meer voor land, ze kwamen juist op de steden af. Die groeiden vooral horizontaal en slokten steeds meer wildernis op. Het ooit Wilde Westen is nu, van het zuidelijke Los Angeles tot het noordelijke Seattle, het meest verstedelijkte deel van de hele VS. De resterende wildernis is opgedeeld in nationale parken.

Journaliste Helene Schilders gaat in 'Dromen van Buffalo Bill' op reportage langs de eigentijdse verschijningsvormen van dit verleden: voorsteden met hun problemen, illegale Mexicanen, In;dianen in reservaten, rijke would be cowboys op ranches, polygame fundamentalisten, hooghartig afgeschermende blanke gemeenschappen in zuidelijke steden.

Haar conclusie is dodelijk voor de mythe. Om zijn problemen te hunnen oplossen moet het Westen zichzelf eindelijk leren zien als een gewone regio. Wolkenkrabbers moeten er komen, in plaats van steeds verder uitdijende voorsteden. En waarom is er van serieus openbaar vervoer nog steeds geen sprake?

Maar behalve afgeschaft, moet de mythe toch vooral ook blijven bestaan. Is de schrijfster niet zelf naar het westen van Amerika getrokken om er een 'nieuw begin' te maken? De mythe moet dood, leve de mythe.

Schilders komt in deze paradox terecht omdat ze zichzelf op de voorgrond dringt, zoals ze dat ook in haar reportages doet. Maar over haar 'nieuwe begin' worden we verder niets gewaar. Wilde ze misschien schrijfster worden?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden