PoëzieJanita Monna

Het weefsel waaiert uit

Beeld Trouw

Het was donker, de wereld was nog niet begonnen en ik zat op een lage rots. Met pen en papier in de hand tuurde ik naar silhouetten van heuvels en bomen. Overal stilte.

Nog even en de zon zou opkomen, dan zouden de lora’s wakker worden. Want daarom zaten we op die rots, om lora’s te tellen, inheemse Bonairiaanse papegaaien. Bij het allereerste licht klonk er een ‘skriek’. Daarna een andere ‘skriek skriek’, als groetten de papegaai­en elkaar. En toen vloog de eerste vogel op uit de amandelboom. Toen nog één en toen een heleboel. Het vrolijke gekwetter namen ze mee, het eiland over.

Aan die magische ochtend moest ik denken toen ik dit gedicht van Willem Jan Otten las. Kwam dat door al die neuriënde mensen in dat gedicht? Door dat weefsel van klanken dat hier uitwaaiert over een nieuwbouwwijk?

Beeld Jörgen Caris

Wat raakte, denk ik, was de terloopse manier waarop Otten, zelf ooit inwoner van het Gooi, de Albert Heijn en het kyrie, het alledaagse en het grootse, het vluchtige en het eeuwige hier samenbracht. Maar het was ook dat zachte gehum en hoe dat mensen verbindt.

Dit gedicht maar dan net even anders, is ook te lezen op een muur in Naarden. ‘Na de Mat­theuspassie’ heet het daar, vanzelfsprekend verwijzend naar de Matthäus-Passion die er jaarlijks in de Grote Kerk wordt opgevoerd. Het gedicht is deel van een poëzieroute door de vestingstad. “Het wemelt hier van neuriënde mensen. U leert ze kennen / door te groeten, dwalend door het haakse stratenplan.”

Dwaal er door de straten, neurie zachtjes.

‘Na de Mattheuspassie’

Er bestonden neuriënde mensen. Ze waren niet te kennen

anders dan van zwaaien fietsend naar de Albert Heijn.

Ze weefden zwaaiende een kyrie dwars door de nieuwbouw

heen. Alleen wanneer ik neurie, wist ik, weef ik mee.

Wij waren niet te kennen anders dan als fuga eens.

Viel er een af, hij droeg het weefsel naar zijn ene graf.

Wat eens geneuried was, kwam in dit Bussum niet meer af.

Willem Jan Otten

uit: ‘Op de hoge’. Van Oorschot, 2003

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden