ColumnKelli van der Waals

Het verhaal van de pandemie op sociale media: van hoop naar complete chaos

Deze week ging er een prachtig filmpje, misschien wel het mooiste van de hele pandemie, rond op sociale media. Het is gemaakt in Barcelona, waar rellen zijn uitgebroken tegen nieuwe coronamaatregelen. We zien mensen opgehitst heen en weer lopen, er laaien vlammen. Op de voorgrond, luttele meters van het vuur, bespeelt een man met mondkapje stoïcijns zijn keyboard. ‘Eternal Flame’ van The Bangles.

In de verte klinken sirenes, maar de man pingelt onverstoorbaar verder. Mensen beginnen te rennen, zwarte busjes met zwaailichten rijden het beeld in. De man focust op zijn toetsen en beweegt mee op zijn muziek. Mierzoete jaren-tachtigklanken. ‘Do you feel the same? Am I only dreaming?’

Pang! Iets ontploft. Een jongen gooit ­stenen naar de zwarte busjes, die nu vlak achter de pianist rondcirkelen. De man trekt zijn mondkapje recht – onding – ­wiebelt ironisch zijn vingers in de lucht en – tingeling – gaat door met waar hij mee bezig was. De absurde combinatie van chaos en afgedwongen kalmte, idiote orde in de wanorde, tekent een opgewonden grijns op het ­gezicht van een vrouw die naast hem staat. Ruiten vallen aan diggelen, er klinken knallen en gillende politiefluitjes, mensen schreeuwen, en de man speelt zijn liedje.

 Poging tot onverstoorbaarheid 

In het voorjaar ging er een filmpje viraal uit Siena, waarin de opgesloten inwoners van die Italiaanse stad elkaar hartverscheurend toezingen door de open ramen, over de donkere, lege straten. Je kan een net lijntje trekken van het ene naar het andere clipje. Het verhaal van de pandemie in virale sociale-mediafilmpjes: van solidair verdriet en hoop, naar een poging tot onverstoorbaarheid in de groeiende, onverteerbare chaos. Zo begon het, hier zijn we nu. Of zoals Twitter het zou zeggen: How it started vs. how it’s going.

Ik identificeer me met de keyboardspeler. Het virus, de maatregelen, de economie, het complotdenken, de grimmige toekomstperspectieven, het Amerikaanse verkiezingsdrama, gepraat over burgeroorlogen, warmterecords in november, bosbranden die maar aanhouden: ik wil het afwijzen, doen of het niet bestaat.

Ik skip de persconferenties, kijk niet te vaak een krant in, ­blader en zap confronterende beelden weg. Gewoon de vingers in de oren steken en neuriën dat het wel goedkomt. Toch?

 Soms zit er dus gewoon niets anders op

‘Sommige zaken heb je onder controle, andere niet’, schreef de nu zo populaire stoïcijnse filosoof Epictetus. De keyboardspeler toont ons de praktische aanpak van dat gegeven. Daarom is hij al honderdduizenden keren bekeken. De man en zijn ironisch wiebelende pianovingers zijn een inspiratie.

Iets treurigs heeft het ook wel. Hij zit er maar kwetsbaar bij, te midden van het geweld. Met als enige bescherming een paar flinke plantenbakken (fysiek), een mondkapje (fysiek) en dat stomme liedje (mentaal). En achter de rug van onze inspiratie zien we niet bepaald onze lievelingsversie van Barcelona, of van de wereld. Het is grove hedendaagse ellende. Maar soms zit er dus gewoon niets anders op dan stoïcijns Eternal Flame op je keyboard te blijven spelen.

Swipen & klikken - Kelli van der Waals bespreekt opvallende trends en discussies in online media. Eerdere columns vind je hier.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden