Recensie

Het prachtige 'Vele hemels' belooft nergens dat het leven ooit geestig zal zijn

Vele hemels boven de zevende Beeld rv

Vele hemels boven de zevende
Regie: Jan Matthys
Met Brit van Hoof, Sara de Roo, Viviane de Muynck, Herman Gilis, Nell Cattrysse
★★★★

Het gelijknamige boek werd geprezen om z’n warme, psychologisch eerlijke beschrijvingen van mensen die aanmodderen met het leven. De Vlaamse schrijfster Griet Op de Beeck bewerkte nu zelf haar debuutroman uit 2013 tot een filmscenario, dat haar talent als humanistische observator des te fermer onderstreept.

Vijf mensen volgen we in ‘Vele hemels boven de zevende’. Ze zijn familie, maar dan niet van het knuffelige soort. Wanneer moeder Jeanne op bezoek komt bij dochter Eva merkt ze op dat de keuken raar ruikt. En dat Eva wel wat mag afvallen. ‘Allez, een paar kilokes maar.’

Eva, formidabel gespeeld door Brit van Hoof in haar eerste grote rol, is zo’n vrouw die stil glimlachend door het leven gaat. Ze beurt haar 13-jarige nichtje op, en heeft goede raad voor haar getrouwde zus die zich ineens onbesuisd in een affaire stort. Meelevend begeleidt ze haar cliënten in een gevangenis. Bovenal reageert ze bewonderenswaardig rustig op die moeder. Maar haar sociale energie lijkt niet te worden gevoed door innerlijk geluk.

Uitstekende acteurs

Speelfilmdebutant Jan Matthys, al zeer ervaren in televisiedrama, creëert rustig opgebouwde scènes, gedrenkt in koele, soms ronduit sombere kleuren, waarin de uitstekende acteurs en Op de Beecks dialogen samen groter worden dan de som der delen. Neem Viviane de Muynck, een regelrecht acteergenot als de hoekige moeder Jeanne die verontwaardigd doorratelt over de wereld om zich heen, en dan zegt: ‘Als ik één euro zou krijgen voor elke keer ik mijn mond hield, ik was rijk!’ Uitstekende timing én sterk schrijven: prachtig.

Vijf mensen die hunkeren naar nestwarmte, maar die elkaar maar niet kunnen bereiken. Sterker, ze opereren zo los van elkaar dat je eerder het gevoel hebt naar een mozaïekfilm te kijken dan naar een familiedrama. De film stevent hoe dan ook onherroepelijk af op een hartverscheurend dieptepunt, waarvan ieder voor zich moet zien te bekomen.

Niet eenduidig

‘Vele hemels boven de zevende’ is één van de sterkste recente Belgische drama’s, uit een filmland dat sowieso uitstekend op dreef is. “Niemand heeft ooit beloofd dat het leven geestig ging zijn”, klinkt het herhaaldelijk. Content zijn dus met wat het leven je voor de voeten werpt? De film geeft wijselijk geen eenduidig antwoord op die vraag. Het ene personage zal nooit verder komen dan het benauwende dorpshuis vol gelaten blikken waar men na begrafenissen bij elkaar komt. Voor anderen lijkt er hoop te zijn. Mensen bijvoorbeeld die lekker losgaan op een heerlijk levenslustig liedje van Spinvis, dat gelukkig even vaak klinkt: ‘Reis ver, drink wijn, denk na, lach hard, duik diep, kom terug.’

Lees hier meer filmnieuws

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden