Review

Het leven als een saaie zondagmiddag

Er is bar weinig te doen in het Rotterdam van Jacob en Sammy. Geen wonder dat deze door hun ouders verlaten broer en zus met zo weinig woorden hun dagen slijten; de doodse, grijzige Rotterdamse buitenwijk waar ze wonen, dwingt tot passiviteit. Levend naar hun omgeving hebben de twee hun dag opgebouwd uit routineuze handelingen die het praten overbodig maken. Een beklemmende, broeierige stilte is het gevolg, want vanaf de eerste scène is ook duidelijk dat zeker de 15-jarige Sammy zich niet altijd zal schikken in de sleur. Het lunchpakketje dat Jacob haar bij het naar school gaan in de handen duwt, gooit ze om de hoek in een berm boordenvol eerder weggegooide lunchpakketjes. Nieuwkoomster Christel Oomen geeft mooi gestalte aan die narrige verveling van Sammy; aan die puberale gemoedstoestand waarin het leven voelt als een lange, saaie zondagmiddag die schreeuwt om een bom-explosie.

Jann Ruyters

In 'Drift' van Michiel van Jaarsveld, de laatste film van het 'No more heroes'-project die nu in de bioscoop verschijnt na een succesvolle tournee langs buitenlandse festivals, is een grauw stuk van Rotterdam het decor voor een verhaal over een symbiotische broer-zus-verhouding waarin passie en verveling paradoxaal verbonden raken. Met om hun heen louter wanhopige volwassenen en niet-begrijpende vrienden zijn broer en zus tot elkaar veroordeeld en wanneer zij in hun relatie een grens overschrijden ben je ook niet geheel zeker of dit uit hartstocht of gemakzucht is. Daarin wijkt scenarioschrijfster Jacqueline Epskamp af van door haarzelf aangewezen literaire inspiratiebronnen als 'The cement garden' van Ian McEwan, zonder daarmee overigens aan zeggingskracht in te boeten, want het is juist de samenwerking tussen eenzaamheid en verlangen die hier in alle geremdheid en troosteloosheid zo mooi wordt uitgedrukt.

Hoewel gesitueerd in deze tijd en gefilmd met de grove camera-streken die nu populair zijn, hangt er een wonderlijk ouderwetsige jaren-tachtig-sfeer over 'Drift'. Dat komt door de tijdloosheid die nu eenmaal verbonden is aan het armlastige milieu waarin het verhaal speelt (zo zoekt Sammy vast als enige van haar klas nog telefooncellen op), maar het komt ook door de terughoudende realistische vormgeving in combinatie met de buitenwijk-thematiek. Samen zorgen ze ervoor dat 'Drift' eerder oudere oer-Nederlandse producten als 'Spetters' in de herinnering terugroept, dan eigentijdsere voorbeelden als ' Wilde Mossels'of 'Îles flottantes', waarbij 'Drift' er echter tegelijkertijd van getuigt dat de Nederlandse cinema sinds die jaren tachtig in subtiliteit veel heeft gewonnen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden