Marcel van Roosmalen bij Op1 voor een foto van hemzelf met zijn moeder.

Tv-columnRenate van der Bas

Het keurslijf der verboden coronavragen begint op tv voor ernstige jeuk te zorgen

De kijkcijfers van Op1 zijn onverminderd goed. Dit laat onverlet dat sommige items slecht worden uitgewerkt. Zeker maandag begon het keurslijf der verboden vragen voor ernstige jeuk te zorgen.

Weet u nog wat ooit een van de grootste thema’s was aan de Nederlandse praattafels? De vrijheid van meningsuiting. Iedereen moest kunnen zeggen wat hij dacht, waarbij we natuurlijk goed opletten waar oprechtheid overging in onnodig kwetsen.

Ach ja, vroeger. Momenteel is het niet eens meer de bedoeling dat we het oneens zijn, verwachten we louter instemming met elkaar, want afwijken is gevaarlijk. Als iedereen z’n eigen ideeën over de maatregelen gaat uitspreken, waar blijven we dan met de discipline?

Moeder in een zwart gat

Zelfs in journalistieke talkshows, die tot voor kort speurden naar combinaties van gasten die voor een levendige discussie konden zorgen, wordt nu anderhalve kilometer afstand gehouden van iedere mogelijke explosieve situatie.

Maandag was Op1 – onder leiding van Erik Dijkstra en Willemijn Veenhoven – zo’n bal der gemiste kansen. Neem het coronadrama in een zorgcentrum in Mook. Aan tafel vertelden columnist Marcel van Roosmalen en arts Marion de Bruin over de omstandigheden waarin hun demente ouders daar ‘verzorgd’ werden. “Het was alsof we haar in een zwart gat hadden gestopt”, omschreef Van Roosmalen het lot van zijn moeder. Hij en De Bruin schetsten een schrijnend beeld van geen beschermingsmiddelen, slechte communicatie en huilende medewerkers. 

Maar ook tragisch was dat ze het grotere punt niet konden maken. In de laatste seconden van het gesprek deed Van Roosmalen uit de doeken waarom hij bij Op1 zat: hij wil dat het bezoekverbod voor zorginstellingen wordt opgeheven. “Niemand weet wat achter die gesloten deuren gebeurt met hun ouders, dit is de verkeerde maatregel, er is geen controle, mensen doen maar wat.”

Doodsverwensingen

Je hoorde de redactionele alarmbellen afgaan. Oeps: té spannend onderwerp! Snel over naar een zoeter item over zwijnen en poema’s die stille steden binnenwandelen.

Later schoven Jort Kelder en filosoof (en voormalig huisarts) Marli Huijer aan, twee opiniemakers die het de afgelopen dagen hebben aangedurfd vraagtekens bij het beleid te plaatsen, door te wijzen op de schadelijke impact ervan op onder meer bedrijfsleven en onderwijs. Huijer vroeg zich af waarom Op1 haar etiketteerde als dwarsdenker: “Ik laat alleen maar zien dat er veel meer perspectieven op dit probleem zijn dan alleen de sterftecijfers.”

Kelder beklaagde zich dat hij vooral was uitgenodigd om te vertellen over de bagger die hij over zich heen heeft gekregen omdat hij niet erg subtiel had gesproken over ‘dikke, rokende tachtigplussers’. Veenhoven floepte er minstens even ondiplomatiek uit dat Kelder niet zielig moest doen: “Nou, je leeft nog, hoor”. Ze bond in toen Kelder vertelde over de vele doodsverwensingen die hem hebben bereikt.

Ook aan het eind van dit gesprek was er eventjes een aanzet tot een inhoudelijke discussie, tussen Kelder, Huijer en Ab Osterhaus. Maar Dijkstra staakte al snel de wedstrijd, ons jaloers makend met de opmerking dat de discussie achter de schermen ongetwijfeld zou worden voortgezet.

Had de camera laten lopen.

Vier keer per week schrijven Renate van der Bas en Maaike Bos columns over televisie.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden