Recensie Film

Het harde boerenleven lijkt steeds meer op een Deense boerenwestern

Boer Jens probeert zijn familie in 1850 van de hongerdood te redden.

Før Frosten
Regie: Michael Noer
Met Jesper Christensen en Clara Rosager
★★★☆☆

Met drie kinderen deelt de verweduwde boer Jens ’s avonds een stuk beschimmeld brood. Zijn veestapel is zo geslonken dat hij in de kerk naar de achterste banken is gedirigeerd. Daar zit de oude, trotse boer nu tussen de zatlappen en klaplopers.

Vaak moet je bij de beelden van het negentiende-eeuwse Deense platteland denken aan Van Goghs ‘De aardappeleters’: het harde boerenleven, gedrenkt in matte aardkleuren.

Jens is een goede man en lieve vader voor zijn dochter en twee inwonende neefjes. Om ze van de hongerdood te redden, besluit hij zijn beeldschone dochter Nille uit te huwelijken aan een rijke, verweduwde buurtgenoot. Op tafel staat nu spek, boter, suiker en brandewijn. Jens verandert in een meneer met een hoed die vooraan in de kerk mag zitten. Nille draagt kant en leert piano spelen.

Er vallen doden en er vloeien tranen

Maar in dat koude, verregende Deense achterland, waar Jens zijn dochter en zijn land aan de hoogste bieder heeft verkocht, slaat het noodlot toe. Er vallen doden en er vloeien tranen.

Meer en meer begint ‘Før Frosten’ (voor de vorst) op een Deense boerenwestern te lijken, met een ouderwets stevige moraal over goed en kwaad. Middelpunt is het gegroefde gelaat van de Deense veteraan Jesper Christensen die als Jens naar het goede dacht te reiken. Pijnlijk is het moment waarop hij zich realiseert dat hij niet meer terug kan, dat hij zich heeft laten vangen door rijkdom en aanzien.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden