Opinie

Het grote publiek nog een brug te ver voor de Nederlandse dans

Braafjes. De openingsavond van de Nederlandse Dansdagen in Maastricht, het startsein voor het nieuwe Nederlandse dansseizoen, was niet meer dan dat. Festivaldirecteur Leontien Wiering wisselde beleefdheden uit in verband met het komen en gaan van bestuursleden, staatssecretaris Medy van der Laan verrichtte de opening uiterst voorkomend en nam en passant de gelegenheid te baat haar ingrijpende plannen voor het cultuurbestel toe te lichten. De camera's van de NPS, die in Van der Laans plannen het veld moet ruimen, bleven correct snorren voor de registratie die 16 oktober wordt uitgezonden. Een enkel 'boe' uit de zaal vol dansgenodigden werd in gezapigheid gesmoord.

De filmpjes tussen de gepresenteerde dansstukken lieten deze openingsavond niet veel bevlogenheid zien: dansacademiestudenten aan het werk met choreograaf Ed Wubbe. Obligaat vertelden deze jonkies dat het fijn is om met een gevestigde choreograaf te werken, waar hun échte passie vandaan komt, hun noodzaak zich in dans uit te drukken, bleef onderbelicht.

Waarom beroeren deze dansevenementen, bedoeld als promotie voor de dansdiscipline, niet wat meer? De brug die - juist door de samenwerking met de NPS - geslagen kan worden tussen dans en een groter publiek, lijkt in de professionele dans steeds te ver. Aan de dans zelf ligt het niet. De Dansdagen presenteren de hoogtepunten van het voorafgaand seizoen: tezamen een subjectieve, maar evengoed indrukwekkende staalkaart aan dans van Nederlandse bodem. Dan gebeurt het dat op de openingsavond prima ballerina Igone de Jongh excelleert in Balanchine's jazzy 'Americana'-balletten, waarna Emio Greco als 'opperpriester van de dans' met armen als bliksemschichten in rauwe, expressionistische beweging het lichaam in een spirituele tempel transformeert.

Het was een gouden greep om de balletonderdelen uit Glucks opera 'Orfeo ed Euridice' in de regie van Emio Greco/PC op de planken van het Maastrichtse Vrijthof te brengen. De opera werd in 2004 gemaakt op uitnodiging van het Festival van Edinburgh en was niet eerder in Nederland te zien. Zes dansers, onder wie de spectaculaire Greco zelf, verbeeldden de tocht door de Hades met sidderende torso's en priemende ledematen, als een louterende queeste waar niet de dood, maar het leven centraal staat.

Amateur-dans is populair in Nederland en de Dansdagen initiëren elk jaar een ontmoetingsproject tussen amateurs en profs. Dit jaar dansten ze samen in de voorstelling 'Tij' onder begeleiding van Ronald Wintjes en Stefan Ernst. In één golvende beweging gingen de amateurs vanuit hun eigen streetdance- of flamencodanspraktijk enthousiast op in duetten met hun moderne danspartners, onder wie de altijd fraaie Marc van Loon. Het thema werd kracht bijgezet door het publiek in kekke regencapejes te hullen, de dans letterlijk in zweet des aanschijns uitgevoerd.

'Tij' wist de toeschouwer daarmee tot in hart en lijf te roeren, een betere 'promotie' kan de dans zich niet wensen. Tot 16 oktober is aansluitend in heel Nederland de Dansweek met als thema 'Smaak van Dans'. Om zelf te proeven!

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden