null Beeld

Tv-columnMaaike Bos

Het echte leven van André Hazes? Vreemd, zo zonder Roxeanne

Zijn muziek met die snik, zijn kist met rode rozen in de Amsterdam ArenA, zijn wassen beeld in Madame Tussauds; André Hazes is van ons allemaal. Bij de nieuwe documentaireserie over hem in het jaar dat hij zeventig zou worden, kijken we nieuwsgierig naar de vrijgegeven homevideo’s van zijn gezinnetje met Rachel Hazes. Of van de gezellige middagjes tafelvoetbal met zijn moeder en broers in Amsterdam. (Die moeder bleek prachtig te kunnen zingen.)

In Kleine jongen: het echte leven van André Hazes (AvroTros) vormen nooit eerder vertoonde filmpjes en gesprekken met zijn broer, collega’s als André van Duin en Gerard Joling, zoon André junior en vrouw Rachel Hazes allemaal puzzelstukjes, om te verzamelen wie hij was.

Maar ja, hij wás niet te vatten, vertelt iedereen, en speelde vaak de clown en het schoffie. Eigenlijk is hij altijd een kind gebleven, zeggen de meesten. Met droefenis in zijn ogen. Zoon André vraagt zich af of hij zich wel welkom voelde in deze wereld. “Het gat in zijn hart vulde hij met drank om zijn emoties maar niet te voelen.” Een interessant gegeven. Hoe moeilijk is het om iemand te leren kennen die zichzelf niet wil kennen? Dat is toch wat een documentaireserie van vier delen beoogt.

Nog geen verhaal ‘van wieg tot graf’

De volkszanger overleed zestien jaar geleden op 53-jarige leeftijd, en ook al zijn er boeken, de documentairefilm Zij gelooft in mij (1999) en een musical over hem; er was nog geen verhaal ‘van wieg tot graf’, vonden de makers Priscilla Tular en Vincent TV. Het is de vraag of ze in hun opzet zijn geslaagd.

Het eerste deel woensdag, rond het thema ‘kleine jongen’ (die hij was), gaat terug naar zijn jeugd om zijn diepe onzekerheid te verklaren. De band met zijn vader was “heel goed én heel slecht”, zei Hazes zelf ooit op tv. Met zes kinderen op 55 vierkante meter in Amsterdam was het pure armoe. Zijn vader dronk, maakte ruzie, liet af en toe ‘een klapje vallen’, vertelt broer Arie, en vernederde André door te zeggen dat alleen zijn oudere broer kon zingen.

De bron van verdriet lijkt gegeven, en toch kom je als kijker niet echt dichterbij. Ik had liever meer van broer Arie gehoord, dan de keur aan artiesten te zien langskomen. We zien ook vakantiefilmpjes uit Benidorm of Oostenrijk, en video’s van kleuters Dreetje en Rox (Roxeanne) die met papa André kletsen en hem het zwembad in duwen. “We waren in de vakanties als gezinnetje eigenlijk het gelukkigst”, vertelt Rachel. “Dan werd hij niet herkend, en was hij even niet de artiest.”

Dochter Roxeanne is gekwetst

Toch zeggen de ontspannen homevideo’s niet genoeg over drijfveren, terwijl ze wel dochter Roxeanne van het project hebben vervreemd. Zij weigerde mee te werken en is nu boos en gekwetst dat die filmpjes toch zijn gebruikt. Sommige kende ze niet eens, schrijft ze op Instagram. “Aangezien ik niets anders van mijn vader heb dan herinneringen, had ik deze beelden graag privé gehouden en op een zelfgekozen moment willen bekijken en aan mijn kind laten zien.”

Pijnlijk. Haar afwezigheid haalt bovendien de claim van ‘het echte leven van André Hazes’ onderuit, want daar hoort ze bij. Alleen had die bijna aanmatigende titel zo niet moeten luiden. Dit is als levensloop-beeld wel een liefdevol monument, inclusief privéfilmpjes en ongemakkelijke dronken scénes. Hazes ís toch van ons allemaal, laat dat een troost zijn.

Vijf keer per week schrijven Renate van der Bas en Maaike Bos columns over televisie.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden