‘Ik ben een leuker mens als ik succes heb.’

InterviewHenny Huisman

Henny Huisman is terug: ‘Met pensioen gaan is niets voor mij’

‘Ik ben een leuker mens als ik succes heb.’Beeld Maartje Geels

Een nieuwe ronde, nieuwe kansen, dacht Henny Huisman nadat hij lang in de lappenmand zat. Met zijn nieuwe programma ‘Waar is dat feestje’ wil hij de mensen weer laten lachen. ‘Ik wil niet dat ze me herinneren als krakkemikkige ouwe lul.’

Ooit was hij het kijkcijferkanon van Nederland. Met grote avondvullende shows als de ‘Soundmixshow’ en de ‘Surpriseshow’ kluisterde hij in de jaren tachtig en negentig van de vorige eeuw heel Nederland aan de buis. Henny Huisman wentelde zich in glitter en glamour, showtrappen en staande ovaties. In 2002 kwam daar plots een einde aan. Nu, achttien jaar later, heeft hij weer een eigen programma op de vrijdagavond: ‘Waar is dat feestje?’.  Daarin onderzoekt hij hoe Nederlanders, van high society tot op het boerenland, de bloemetjes buiten zetten. Zelf noemt hij het zijn ‘comeback’.

Waarom hunkert de 68-jarige Huisman nog steeds naar de spotlights?

Aan de rand van Nederland, op een steenworp afstand van het strand, bouwde Henny Huisman in Bakkum zijn domein. De stallen waar hij in de jaren negentig paarden fokte zijn nu een restaurant waarvan zijn dochter en schoonzoon de eigenaars zijn. De paarden zijn er niet meer, maar voor de deur kun je ze nog ruiken. Bij binnenkomst vraagt Huisman zijn dochter om een tosti. “Die zijn hier geweldig, wil je er ook een?”

Even verderop liet Huisman voor zijn vrouw en zichzelf een kleinere woning neerzetten waar ze samen gelukkig oud kunnen worden. Zijn kinderen en kleinkinderen wonen om de hoek. Elke donderdag kookt zijn vrouw Lia en komen ze eten. “Een bom liefde”, zo omschrijft Huisman zijn familie, en het belangrijkste wat er is. Toch peinst hij er niet over om met pensioen te gaan. “Dat heb ik geprobeerd, maar dat is niets voor mij.”

Denkt u met plezier terug aan uw succes van de jaren tachtig en negentig?

“Absoluut. Dat geeft me een prettig nostalgisch gevoel. Destijds bedachten en maakten we alles zelf. Tegenwoordig gaat televisie maken heel anders. Vroeger kon je een show rustig opbouwen, nu moet het veel sneller en korter. De aandachtsspanne van het publiek is ook veel korter. Toen keken hele gezinnen samen op de bank naar zo’n show. Dat is nu bijzonder, maar dat heb ik me toen niet zo gerealiseerd.”

Hoe kwam het dat u zo geliefd was?

“Ik probeerde altijd de dingen te zeggen die ze thuis dachten. Ik ben een man van het volk en ik dacht altijd: ‘als ik het zelf leuk vind, dan is het goed’. Het zegt me ook niet zoveel als de elite of de pers negatief zijn over wat ik maak. Dat was toen al het geval en nu nog steeds. Ik maak de programma’s voor het publiek, dat moet het leuk vinden. En nee, het is inderdaad niet hoogdravend, maar ik wil gewoon amusement maken.”

Waar zat voor u de voldoening in?

“Dat er veel mensen met plezier naar keken. Volgens mij is het mijn levensopdracht om entertainer te zijn. Als kind vond ik het al leuk om mensen te vermaken. Als ik bij schoolvoetbal in je team zat verloor je met 8-0, maar dan had je wel verschrikkelijk gelachen. Dat was ik: altijd gek doen en op zoek naar aandacht.”

Heeft u genoten van alle aandacht in die gloriedagen?

“Niet voldoende, denk ik. Het is voorbijgevlogen en ik heb er misschien te weinig bij stilgestaan hoe bijzonder het was. Soms wees mijn manager me erop: ‘Wat je net meemaakte met al die mensen, dat was toch bizar?’ En dan zei ik: ‘Ja, dat kan wel zo zijn, maar nu moet ik me voorbereiden op morgen’. Dat had ik met leuke dingen, maar ook met vervelende dingen.”

Heeft u het gevoel dat u het hoogtepunt heeft gemist?

Huisman, die zijn leven graag duidt aan de hand van anekdotes, neemt een hap van zijn tosti met nu gestolde kaas. “Misschien”, zegt hij. “Het is wel heel hard gegaan. Maar dat kun je niet voorkomen. En ik kan nog steeds niet zo goed in het moment leven. Ik vind nooit rust. Dat komt omdat ik creatief ben en mijn hoofd altijd nieuwe plannetjes bedenkt.”

Hoe was het toen in 2002 de ‘Soundmixshow’ plotseling stopte?

“Dat was een zware periode. Vooral omdat ze het niet direct tegen me hebben verteld. Ik begrijp best dat slecht nieuws brengen moeilijk is, maar ik hoorde het via het SBS-programma ‘Shownieuws’. Het moest jonger en dynamischer, maar dat werd niet rechtstreeks tegen mij gezegd. Toen heb ik zelf de programmadirecteur maar gebeld. We spraken af in een Amsterdams restaurant en bij binnenkomst had hij een petje op met het logo van ‘Idols’. ‘Dit gaat het worden’, zei hij, terwijl hij naar het petje wees.

“Ik werd op zo’n lullige manier aan de kant gezet. Ja dat deed pijn, want ik had me met hart en ziel ingezet om van de nieuwe zender RTL 4 een succes te maken. En dan krijg je dit. Ik was 52 en in de bloei van mijn leven.”

Direct na zijn ontslag bij RTL belde de EO Huisman en voor die omroep maakte hij diverse programma’s zoals ‘Henny zoekt God’ en ‘Korenslag’. Mooie producties, maar zijn oorspronkelijke publiek begreep weinig van zijn overstap naar de Evangelische Omroep. Huisman, van katholieken huize en zoon van een koster, vond de overstap zelf minder vreemd, maar de samenwerking werd na een paar jaar toch beëindigd omdat de protestantse achterban van de omroep Huisman te frivool vond. Best jammer, zegt Huisman, maar hoe leuk de programma’s ook waren, ze haalden het toch niet bij de grote shows van weleer.

Waarom kreeg u de drang om terug te komen?

“Zeven jaar terug kreeg ik nierkanker. Inmiddels ben ik schoon en genezen verklaard, maar het is wel ruim in de publiciteit geweest. Vervolgens zat ik weken in het gips met een enkelblessure. Kort daarop verbrijzelde ik mijn elleboog in 35 stukjes doordat ik van mijn fiets viel. Eigenlijk heel lullig, maar het heeft me veel tijd gekost daarvan te herstellen. En toen dacht ik: straks ga ik dood en dan herinneren ze me alleen als die vent die zijn arm had verbrijzeld: ‘35 stukjes, goh dat was wel sneu’. Of als die man met nierkanker. Of met dat gips. En ik wil dat de mensen, als ik dan echt doodga, zeggen: ‘Met die man kon je lachen’.”

Uw nieuwe programma ‘Waar is dat feestje?’ is geen grote avondvullende show, zou u dat niet stiekem toch nog eens willen?

“Nee hoor, dat hoeft van mij niet meer, de tijd van de grote showtrappen is geweest. Op mijn leeftijd is dit heel leuk, er zit ook niet zoveel spanning op. In de periode dat ik thuiszat voelde ik me een beetje zielepoterig, dat ziek zijn irriteerde me. Ik ben een showman in hart en nieren en een artiest moet toch niet ziek zijn? Kijk, als er iets aan de hand is met je gezondheid of familie, dan is al het andere totaal onbelangrijk, maar nu zit ik weer lekker in mijn vel en wil ik weer iets doen. En ik vind televisie maken heel leuk, maar ik hoop ook dat de mensen het waarderen. Iedereen wil gewaardeerd worden en als ik eerlijk ben, ben ik een leuker mens als ik succes heb.”

In het programma bezoekt u diverse soorten feestjes, van glamourbingo tot houseparty’s. Is dat nog wel leuk op uw leeftijd?

“Jazeker. Ik mag iets maken dat ik zelf heb bedacht en ik heb er ook iets van geleerd. Ik kijk nu anders naar hoe mensen feestvieren, vroeger was alles heel anders. Tegenwoordig zijn er controlepoortjes bij schoolfeesten en bij die houseparty rook de dansvloer naar chemische drugs en at iedereen ijsjes. Ik verbaas me over dat soort dingen en moet erom lachen. Ik word heel blij als ik om kwart voor vier ’s nachts het pand verlaat en er staan drie meiden op de trap mijn liedje ‘Met z’n allen’ te zingen.”

En wanneer is het geslaagd?

“Ik ben een optimist. Mijn vrouw zegt wel­eens: ‘Ik zou al lang zijn afgehaakt’. En mijn manager vraagt me soms: ‘Wat kan jou het nou schelen wat mensen van je denken?’ Nou, dat interesseert me dus wel. Ik blijf ambitieus en optimistisch. Daarom snap ik die negatieve reacties van sommige media ook niet, nu ook weer op ‘Waar is dat feestje?’. Ik vind dat je altijd alles moet aanpakken. Ik heb er vertrouwen in dat de mensen dit programma leuk vinden, maar ik ben al blij als ze met een glimlach kijken. Maar echt geslaagd is het natuurlijk pas als ik nog een seizoen mag maken.”

‘Waar is dat feestje?’ is elke vrijdagavond om 21.50 uur te zien bij SBS 6.

Lees ook:

Luisteren is beter dan kleppen, Henny Huisman, schrijft Maaike Bos in haar televisiecolumn.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden