Heet de langverwachte dansmaestro Walerski?

Lydia Bustinduy en Jorge Nozal in 'Underneath'. (Daisy Komen)

Gelukkig is de dans in Nederland kort van memorie. In 2005 maakte choreograaf Hans van Manen (wederom) een overstap naar Het Nationale Ballet omdat zijn balletten bij het Nederlands Dans Theater (NDT) maar mondjesmaat hun weg naar het publiek zouden vinden.

Nu staat zijn meesterwerk ’Visions Fugitives’ (1990) weer ’gewoon’ op het NDT-programma. Een heerlijk genoegen.

Niet alleen omdat het stuk op Prokovjevs gelijknamige muziekwerk een proeve van charismatisch en uiterst muzikaal dansen is, het geeft het aureool van het Haagse gezelschap, dat de laatste jaren in repertoiresfeer wat zwaar van gemoed is geworden, welkome lucht.

De (on)mogelijkheid van menselijke relaties, toch niet een van de meest wufte thema’s zou je denken, wordt bij Van Manen met een afgemeten tongue in cheek-attitude in de ziel gedrukt. De reprise is door Van Manens voormalige muzen en ’opvolgers’ Paul Lightfoot en Sol León uiterst liefdevol op de lijven van de nieuwe generatie dansers gepleisterd. En die liefde nam via de dansers vervolgens een vlucht op de bühne.

Dat kan niet worden gezegd van de reprise van een andere NDT-klassieker: ’Petite Mort’ (1991) van Jirí Kylián. Zijn zo kenmerkende lyrisch expressionisme trekt op Mozarts virtuoze pianoconcerten afwisselend in kunstig gebeeldhouwde duetten en unisono groepsdansen voorbij. Was het onzekerheid over het dansen van zo’n sleutelstuk? De uitvoering was in de ensemblestukken geenszins zoals het hoort, vreemd voor een gezelschap dat doorgaans de sterren van de hemel danst.

Grofweg brengt elk decennium in Nederland een choreograaf voort die er (inter)nationaal toe doet. Het was de afgelopen jaren vruchteloos wachten op een nieuwe Van Manen, Kylián of Lightfoot/León, toch zou het zomaar kunnen dat die dansmaker weer bij NDT is opgestaan. Fransman Medhi Walerski, als danser opvallend door zijn ongrijpbare charisma, creëerde vorig jaar bij de jongerengroep een veelbelovend, maar onrijp werk. Nu kreeg hij van de in 2009 vertrekkende NDT-directeur (en veelgeroemde danstalentscout) Anders Hellström de kans zijn grillige, briljante en warse danstaal op de volwassen kanonnen los te laten.

’Underneath’ heet deze verrassing; spartelen, en weer bovenkomen in een gemeenschap waarin behoorlijk het weer is geslagen. Het schemert doordat Walerski van NDT-komaf is: theatraal als Mats Ek, muzikaal en sculpturaal als Kylián, grotesk en multimediaal (geweldige onderwatervideo, borrelend van levenslust!) als Lightfoot/León. Hij legt daarbij een eigenwijze muzikale benadering aan de dag: Walerski bepaalt het tempo en niet de noten van Sjostakovitsj (daar had het live ingezette Holland Symfonia nog een hele kluif aan). Zou toch leuk zijn als dit ’m was, die langverwachte maestro. Dan is het voor de dans ook een beetje sinterklaas.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden