RecensieKlassiek/jazz

Heeft Beethoven iets met jazz en omstreken?

New Cool Collective deelde het podium met Alma Quartet. Beeld Ben Bonouvrier

Klassiek / Jazz
Strijkkwartet Biënnale Amsterdam
Alma Quartet, New Cool Collective
★★★★☆ 

Een Turks kwartet verkent de westerse klankwereld op de Strijkkwartet Biënnale Amsterdam en speelt om half tien 's morgens Beethoven, gevolgd door een speciaal voor de musici gecomponeerde melodie van een landgenoot. Voor muziek van Adès rond borreltijd moet je dan weer bij het Signum Quartett zijn, dat met fluistertonen de oren op steeltjes zet.

En ook: Lera Auerbach schreef een werk mede op verzoek van het Nederlands Kamerkoor. In 'Goetia', over demonen, schuren de strijkers van Quatuor Danel krachtig tegen de stemmen aan. Wie daarna behoefte heeft aan een brainwash voor het slapengaan zoekt het Alma Quartet op: Beethoven, maar dan anders. Het moge duidelijk zijn dat de veelzijdigheid van deze Biënnale garant staat voor een keur aan ongehoorde klanken.

De musici van het Nederlandse Alma Quartet kregen carte blanche en zagen hun kans schoon om jazzsaxofonist Benjamin Herman in de kraag te grijpen en samen met hem een Beethovenexperiment op te zetten. Heeft Beethoven iets met jazz en omstreken? Ja en nee.

Extreme moderniteit

Ja: met een goed gevoel voor kleur en timing kun je alle bestaande Weens-classicistische noten zo boetseren dat ze voldoen aan de standaard van een excellente band als Hermans New Cool Collective. Nee: het Twaalfde strijkkwartet, dat door de spelers was aangepakt, gaat niet speciaal richting swing en heeft die twist in geen geval nodig - de extreme moderniteit van deze muziek is op zichzelf al wijs genoeg. De vraag dringt zich dan ook op of uitgerekend een laat kwartet van Beethoven zich leent voor een dergelijk uitstapje. De ongenaakbare grootsheid van deze muziek doet een toevoeging snel verbleken.

Hoe het ook zij, de samenspraak tussen de twaalf heren leverde een prima uitgevoerd en relaxed afzakkertje op. Of je het betreffende strijkkwartet nu wel of niet kende deed er niet toe. Strak geregisseerde nonchalance zorgde voor een salonachtige sfeer waarin enkele stevig gestreken akkoorden de aanzet vormden tot een intense sax-solo met in de verte een vleugje Beethoven. Voor een milde mengklank tussen strijkers en blazers tegen de achtergrond van een onverstoorbare ritmesectie zat je goed. Niet spannend, gewoon cool.

Lees ook:

De jazz van Kapok is nieuwsgierig en kent een gebrek aan egoïsme

Bij het vinden van een identiteit is het meest wezenlijke ook het moeilijkste: wie wil slagen, moet niet te veel vasthouden aan wat bij eerdere zoektochten al is gevonden.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden