FilmrecensieAlien on Stage

Hartveroverende docu over Alien-parodie door buschauffers

‘Alien’ eenmalig op een Londens podium op West End. Beeld
‘Alien’ eenmalig op een Londens podium op West End.Beeld

Engelse buschauffeurs maken onverwacht een heerlijke Alien-parodie die met daverend applaus wordt ontvangen in het Londense West End, te zien op het Imagine Film Festival.

In Wimborne, een klein stadje in het Engelse graafschap Dorset, heeft een groepje buschauffeurs zich verenigd in een amateurtoneelgezelschap. Elk jaar, rond Kerstmis, voeren ze in het gemeenschapshuis Robin Hood, ­Sleeping Beauty of een ander familievriendelijk stuk op. Tot Luc, zoon van buschauffeur David, met het voorstel komt om eens iets heel anders te doen. En zo geschiedt.

De buschauffeurs gaan aan de slag om Ridley Scotts sciencefictionklassieker Alien uit 1979 op de planken te brengen. Fans van de Hollywoodfilm, waarin ruimtereizigers op buitenaardsen stuiten, krijgen er lucht van. Onder hen twee bevriende filmmaaksters, Lucy Harvey en Danielle Kummer, die het zo leuk vinden dat ze besluiten het proces vast te leggen.

Het resultaat is Alien on Stage, een hartveroverende documentaire die te zien is op het 37ste Imagine Film Festival. We zien de buschauffeurs in de weer met zelfgemaakte special effects en tijdens het repeteren van hun teksten. Het valt nog niet mee om in de vrije uurtjes, als de mannen en vrouwen niet op de bus zitten, een productie uit de grond te stampen. Teksten onthouden is lastig. Rookpauzes blijken broodnodig. Maar met veel humor en passie slaan ze zich er doorheen, om het stuk uiteindelijk gigantisch te zien floppen. Slechts twintig kaartjes worden er in Wimborne verkocht.

Even wennen

Maar dat is niet einde verhaal. Er komt een uitnodiging uit Londen. De buschauffeurs mogen hun stuk eenmalig opvoeren in het Leicester Square Theatre op West End. Ze moeten er even aan wennen dat hun stuk ter plekke wordt opgevat als Alien-­parodie, maar het is in Londen een daverend succes.

Het leuke is dat het hier om een do it yourself-mentaliteit in het kwadraat gaat. Aan de ene kant zijn er de buschauffeurs met hun zelfgemaakte en hilarische special effects en houtje-touwtjeteksten in plat ­Engels. Oergrappige scènes levert het op. Aan de andere kant staan de filmmaaksters die een groot deel van de film zelf financierden, maar uiteindelijk een geldinzamelingsactie moesten houden om de documentaire ook te kunnen voltooien. Op Kickstarter haalden ze voor een montagestudio en toebehoren 10.000 Britse ponden op.

Het heeft een verrukkelijke film opgeleverd, waarin je ziet hoe een enkele familie een hele gemeenschap op sleeptouw neemt. Luc is als levenslange Alien-fan de aanstichter. Hij schreef het script voor het stuk en verzorgt met zijn vriendin Amy de kostuums en het geluid. Vader Dave voert de ­regie. Moeder Lydia speelt ruimtereiziger Ripley, de rol die in de film wordt vertolkt door Sigourney Weaver. En opa, heel belangrijk, bouwt de sets. Daaromheen staan Dave’s collega’s van de busdienst in Dorset die samen de crew vormen van het ruimteschip Nostromo.

De borstkas van een van de astronauten splijt op zeker moment open

Een belangrijke rol is weggelegd voor ­Pete die in het dagelijks leven supervisor is van de nachtploeg, en naar voorbeeld van de film de special effects maakt. Pete heeft een methode gevonden om de grote staart van een van de buitenaardsen te laten bewegen. Ook kreeg hij het voor elkaar om een klassieke filmscène naar het toneel te vertalen: de borstkas van een van de astronauten splijt op zeker moment open, onder begeleiding van veel rondspattend bloed.

Tot ontzetting van de andere ruimtereizigers komt er een slijmerig wezen uit zijn buik gekropen met heel scherpe tanden. Op het moment dat de scène in het Leicester Square Theatre in Londen wordt opgevoerd, staat de uitverkochte zaal compleet op z’n kop. Fijn ook om weer eens zo’n dampend theater te zien.

De 37ste editie van het Imagine Film Festival vindt online plaats en duurt t/m 17 april. Er zijn speciale themaprogramma’s over kunstmatige intelligentie, virtual reality en geesten en demonen in de Indonesische genrefilm.

Lekker griezelen

Het Imagine Film Festival is het grootste festival van de fantastische film in Nederland. Tien dagen lang staan fantasy, horror en sciencefiction centraal. De Mexicaanse openingsfilm Nuevo Orden is griezelige scifi: een chique bruiloft valt samen met een volksopstand tegen de rijken. Ook Dead & Beautiful, de bijdrage van de Nederlandse regisseur David Verbeek, staat stil bij de rol van de gefortuneerden. In de film die in Taiwan werd opgenomen, veranderen de superrijken in vampiers.

IJzingwekkend, maar dan op een andere manier, is het Oostenrijkse The Trouble With Being Born. Regisseur Sandra Wollner ontfermt zich over Elli, een kindrobot die samen met haar vader in een afgelegen villa woont. De controverse rond de film, die vorig jaar ontstond bij de première in Berlijn, ­concentreert zich op de seksuele relatie tussen de man en het meisje. Interessant, want we weten dat Elli een machine is, en toch ervaren we het niet zo.

Lees ook:

De zombie gaat nooit dood. En de zombiefilm ook niet

De zombie-uitbraak is ook doorgedrongen tot de 72ste editie van het filmfestival in Cannes. Dat opende met een zombiekomedie. Wat maakt die wandelende lijken toch zo aantrekkelijk?

Filmfestival Rotterdam maakt oude meesterwerken online beschikbaar

Het Filmfestival van Rotterdam duikt in z’n eigen geschiedenis en zet vijftig films uit vijftig festivaledities online.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden