Theo en Louis d'Or

Hannah Hoekstra en Ramsey Nasr winnen belangrijkste toneelprijzen

Ramsey Nasr ontvangt de Louis d Or, de toneelprijs voor de meest indrukwekkende dragende mannenrol. Naast hem Hanna Hoekstra met de Theo d Or. De VSCD Toneelprijzen worden traditiegetrouw uitgereikt in de Stadsschouwburg Amsterdam op het Gala van het Nederlands Theater. Beeld ANP Kippa

De beste toneelprestaties van afgelopen seizoen gaven een nietsontziend beeld van innerlijk lijden. Hannah Hoekstra en Ramsey Nasr waren de gedoodverfde winnaars van de Theo d’Or en de Louis d’Or met hun beklemmende, hartverscheurende prestaties.

Ramsey Nasr - alleskunner die publiek nooit onberoerd laat

‘Nasr speelt de rol van zijn leven’, ‘Nasr is fenomenaal’, ‘een fenomenale krachttoer’. Recensenten gebruikten vorig jaar september de grootst mogelijke woorden om de acteerprestatie van Ramsey Nasr (45) in ‘Een klein leven’ te beschrijven. Dat hij met deze rol bij Internationaal Theater Amsterdam, in een regie van Ivo van Hove, de Louis d’Or voor beste mannelijke hoofdrol wint, is dan ook geen verrassing.

Nasr vertolkte de rol van Jude, een man die als kind zwaar seksueel misbruikt werd en daar lichamelijk en psychisch verminkt uitgekomen is. Hij speelde zowel het kind als de volwassen man. De laatste met een lijf vol spanning en met een lichtelijk slepend been.

Het was een rol waarvan hij zelf al vermoedde dat het een van de zwaarste zou worden, vertelde hij in een interview met Trouw. Ten eerste zou hij op moeten boksen tegen de beelden in de hoofden van de lezers van ‘Een klein leven’. Het boek van Hanya Yanagihara was al een bestseller; hoe moet je je als acteur verhouden tot een personage dat zoveel mensen al menen te kennen? Maar daarnaast heeft deze Jude dit verschrikkelijke trauma. En dan was de rol ook nog een flinke fysieke belasting voor zijn lichaam.

Maar een rol als Jude is wel de reden waarom je acteur wordt, zei Nasr. “Want wie is die man? Met Jude kom je in de krochten van een letterlijk zieke geest.”

Aan Nasr, die behalve acteur ook dichter, schrijver en essayist is, is het spelen van een indringende rol wel toevertrouwd. Nasr is een alleskunner, die de kijker nooit onberoerd laat vanwege zijn intense spel. De ernst waarmee hij in zijn rollen duikt heeft iets aandoenlijks, dat vervolgens aan zijn personages kleeft. In ‘Kings of War’ was hij de daadkrachtige Henry V; in ‘De andere stem’, de door hem geschreven monoloog, speelde hij de moderne man die worstelt tussen verdriet en ergernis in een telefoongesprek met zijn ex-geliefde; in ‘Dood in Venetië’, door hem bewerkt voor toneel, was hij de keurige door plotselinge emoties overvallen Gustav von Aschenbach. Meest op het netvlies staat zijn vertolking van de rol van architect Howard Rourke in ‘The Fountainhead’, waarvoor hij in 2015 ook al de Louis d’Or kreeg.

Nu dus voor de tweede keer deze prijs. Een prijs die hem door iedereen gegund wordt. Ook schrijfster Hanya Yanagihara prees het als een ‘ongekend gedurfde prestatie’.

De Nederlandse Toneel-jury prijst Nasr als volgt: ‘De aftakeling die Ramsey Nasr in ‘Een klein leven’ speelt, is bijzonder aangrijpend en toont een emotionele en fysieke slijtageslag. Hij manoeuvreert zijn personage Jude op schitterende wijze langs de randen van de afgrond.’

Hannah Hoekstra - intrigerende actrice op wie je geen vat krijgt

Van high tot diep, diep down. Emma is een zwaar verslaafde actrice, die op de been blijft met drank, drugs en pijnstillers. Tot ze gaat afkicken. In de verslavingskliniek vecht ze tegen haar demonen en gaat ze er bijna aan onderdoor. Een heftige rol over een krachtige, stekelige vrouw, die ook heel klein en kwetsbaar is. Een rol die de jonge Hannah Hoekstra (32) op het lijf is geschreven. ‘Hoekstra is ronduit sensationeel’, ‘waanzinnig knap gespeeld’, ‘hartverscheurend kwetsbaar en geestig furieus’, schreven de recensenten.

En zo verdient Hoekstra met haar rol in ‘People, places & things’ onder regie van Marcus Azzini bij Toneelgroep Oostpool op behoorlijk jonge leeftijd haar eerste Theo d’Or voor beste vrouwelijke hoofdrol. Die kan dan mooi naast de twee Gouden Kalveren die ze in 2012 en 2016 won voor haar rollen in ‘Hemel’ en ‘De helleveeg’. Zestien films, veertien toneelstukken en enkele tv-rollen heeft ze al op haar naam staan.

‘Fokking eng’, noemde ze de rol in een interview in de Volkskrant. ‘Hup, 120 pagina’s Hannah Hoekstra aan zet.’ Wat haar aansprak in de rol is dat ze als actrice een actrice speelt, die niet alleen in een voorstelling speelt, maar in de afkickkliniek weer andere rollen speelt tegenover haar medeverslaafden, haar therapeuten of haar ouders. Ook als kijker voel je dat je door Emma gemanipuleerd wordt: wat is echt bij haar, wanneer speelt ze het? Tegelijkertijd zie je onder die rollen het treurige hoopje mens dat ze diep van binnen is. Een enorme prestatie van Hoekstra, die het hele stuk op toneel staat en de voorstelling draagt.

Ariane Schluter (links) en Hannah Hoekstra in ‘People, places & things’. Beeld Sanne Peper

Dat Hoekstra een grote actrice aan het worden was, viel al langer op. Ook in eerdere rollen was te zien dat ze alles uit haar tenen haalt, hoe enorm serieus ze aan een rol werkt en precies weet wat ze moet doen. Ze trekt de aandacht doordat ze intrigeert: je kunt geen vat op haar krijgen, ze heeft iets demonisch over zich.

Ze liep stage bij Johan Simons bij NTGent en was enkele jaren verbonden aan het Nationale Toneel, waar ze veel samenwerkte met Theu Boermans. Na ‘People, places & things’ kun je alleen maar met nieuwsgierigheid uitkijken naar haar volgende grote theaterrol.

De Nederlandse Toneel-jury schrijft over Hoekstra: ‘Als Emma trekt Hannah Hoekstra in ‘People, Places & Things’ alle registers open. Dit doet Hoekstra met een perfecte tekstbehandeling en zeer indrukwekkend fysiek spel, steevast knap gedoseerd en de touwtjes altijd in handen.’

Overige prijswinnaars

Mark Kraan wint de Arlecchino (voor beste mannelijke bijrol) voor zijn rol als bioscoopmedewerker Sam in de voorstelling ‘Cinema’ van Toneelgroep Oostpool. Een rol waarin hij volgens de jury het tragische en komische van zijn personage voortdurend in balans houdt.

Rosa van Leeuwen wint de Colombina (voor beste vrouwelijke bijrol) voor de rol van Honey in ‘Wie is er bang voor Virginia Woolf’ bij Dood Paard. Honey is bij haar een vrouw met scherpe randjes en een onvoorspelbaar karakter, een geduchte medespeler in het steekspel van George en Martha.

De Regieprijs gaat naar Naomi Velissariou voor de voorstelling ‘Permanent Destruction - The SK Concert’, een voorstelling waarin gekte, muzikaliteit en vervreemdende schoonheid worden verbonden in een helder, strak concept.

Davy Pieters wint de Mimeprijs voor haar voorstelling ‘How to build a Universe’ bij Theater Rotterdam. De jury prijst haar unieke handschrift : visueel en muzikaal ijzersterk.

Urban Myth wint de Gouden Krekel voor meest indrukwekkende jeugdtheaterproductie voor ‘Martin Luther King’, een ‘aangrijpende’ muziektheatervoorstelling. 

Jibbe Willems wint de Gouden Krekel voor meest indrukwekkende podiumprestatie in het jeugdtheater met zijn libretto voor ‘Jabber’ van Theatergroep Kwatta. Voor zijn Jabbertaal leent hij creatief uit verschillende Europese talen.

Don Duyns (tekstschrijver) en Pieter Kramer (regisseur) winnen de Prosceniumprijs voor hun vele familievoorstellingen.

Lees ook:

‘Een klein leven’ is een fenomenale symfonie van pijn en verdriet

De gruwel, de eenzaamheid en de hunkering naar liefde: Nasr is fenomenaal.

Geluisterd en gezien worden, dat redt een leven

Hannah Hoekstra is tegelijk hartverscheurend kwetsbaar en geestig furieus als Emma

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden