InterviewHadewych Minis

Hadewych Minis: ‘Ik geloof niet in God, toch helpt Maria mij op spannende momenten’

Hadewych Minis: ‘Ik weet nu: Britney Spears had gelijk’. Beeld Rosalie van der Does
Hadewych Minis: ‘Ik weet nu: Britney Spears had gelijk’.Beeld Rosalie van der Does

Wat doen artiesten voordat ze oog in oog staan met hun publiek? Met welke rituelen bezweren ze hun podiumangst, of dwingen ze succes af? Aflevering 1 van een serie. Actrice Hadewych Minis doet in de coulissen altijd een weesgegroetje.

Ally Smid

“Het is misschien oneerlijk tegenover echte katholieken”, zegt Hadewych Minis (44) halverwege het gesprek in de artiestenfoyer van een verder vrijwel lege Haarlemse schouwburg. De actrice ligt op een bank een appel te eten en probeert ondertussen haar gedachten te ordenen. “Want ik geloof niet in God. Maar het is gewoon zo dat Maria mij op spannende momenten helpt. Zoals voor het opgaan voor een theatervoorstelling.

“Ik ben zelf een vurig en emotioneel iemand en Maria staat voor mij voor het tegenovergestelde: zij is de kalme, wijze, serene vrouw. Zij helpt me dat serene naar boven te laten komen en geeft me inspiratie. Dat ik niet vanuit mijn hoofd, maar vanuit mijn hart speel. Als ik aan haar denk, krijg ik een warm gevoel.”

Nee, ze werd niet rooms-katholiek opgevoed, ook al groeide ze op in Maastricht. Haar ouders hielden het geloof voor gezien, omdat ze er niet achter konden staan: zo’n pastoor die aanstuurde op de zoveelste baby en moeders aan het aanrecht hield.

Minis’ liefde voor Maria komt van haar oma, oma Straus, de moeder van haar moeder. Zij was Minis’ grote voorbeeld: een warme, sterke, grappige vrouw die haar vrouwonvriendelijke pastoor durfde tegenspreken, soms zelfs tijdens een dienst pontificaal de kerk verliet, en in de oorlog in het verzet zat. Als kind zag Minis haar oma geregeld een weesgegroetje doen.

Drie keer: dank je wel, dank je wel, dank je wel

Hoe werkt het dan, heeft ze een Mariabeeldje bij zich in de kleedkamer? “Ik probeer haar voor me te zien. Nee, een beeldje of een afbeelding is niet nodig. Ze zit in mij. Ik spreek drie dingen uit waarvan ik hoop dat er gaat gebeuren tussen mij en het publiek. Dat is elke avond weer anders. Dan bedank ik Maria drie keer: dank je wel, dank je wel, dank je wel. En dan doe ik het weesgegroetje, in de coulissen (declameert):

Wees gegroet, Maria, vol van genade. De Heer is met U. Gij zijt de gezegende onder de vrouwen. En gezegend is Jezus, de Vrucht van Uw schoot. Heilige Maria, Moeder van God. Bid voor ons, zondaars. Nu en in het uur van onze dood. Amen.

Minis in haar monoloog ‘Girls and Boys'.
 Beeld Joris van Bennekom
Minis in haar monoloog ‘Girls and Boys'.Beeld Joris van Bennekom

Tot en met 13 februari zou Minis de theatermonoloog Girls and Boys spelen, onder regie van Daria Bukvić. Ze hoopt vurig dat ze haar tournee eind januari kan hervatten. Het stuk, dat begint als lichtvoetige romkom en heftig eindigt, is bijzonder goed ontvangen.

Minis: “Het gaat over het geweld van mannen tegen vrouwen. Ik heb er zelf geen ervaring mee, maar ik krijg via Instagram en mijn agent allemaal reacties van vrouwen die er wel mee te maken hebben of hebben gehad. Die willen met mij praten. Vrouwen voelen zich door de voorstelling getroost, dat hoor ik veel, zo werkt kunst, gelukkig. Ja, ik ben nu soms even hulpverlener, dat is niet erg. Verbinding maken, daar gaat het toch om? Van betekenis zijn voor anderen. De nood is hoog kennelijk.”

Altijd alles in dezelfde volgorde

Voorafgaand aan een theateroptreden doet Minis, die zichzelf een perfectionist noemt, altijd alles in dezelfde volgorde. “Dan ga ik na: hoe laat is mijn soundcheck - bij toneel vijf minuten, bij een muziekvoorstelling een half uur - wanneer ga ik eten, en dan reken ik terug.

“Ik leg al mijn spullen neer voor de spiegel in mijn kleedkamer - eerst de tekeningen van mijn zoon en dochter, van negen en zes, kaartjes van vrienden en een brief van mijn man, allemaal als ‘toi, toi, toi’ voor mij. Daarvoor leg ik mijn make-up. Rechts mijn haarspullen. En links mijn oplader met telefoon en het script.”

Dan loopt ze door het theater om te kijken wat voor theater het is, om te acclimatiseren. Vervolgens eet ze een beetje van een maaltijd die het theater heeft gebracht. Gemberthee en eventueel wat Isla Moos-keelpastilles zijn voor daarna. “Dan is het tijd voor mijn make-up en mijn haar. Ik ben op mijn best als ik in de juiste combinatie zit van concentratie en ontspanning. Bij het make-uppen moet ik me concentreren, maar bel ik dus het liefst tegelijkertijd even met de kinderen, op de speaker.

“Thuis is het dan bijna etenstijd. Ze vertellen wat ze die dag hebben gedaan, en soms moeten ze mij iets laten zien, dan wordt het videobellen en gaat die hele telefoon op en neer. Een dolle boel. Ik praat ook nog even met mijn man, ook al hebben we elkaar dan vaak al drie keer gebeld, haha. Hoe de dag was, en hoe we ons voelen. Vervolgens ga ik wat zingen of dansen om uit mijn hoofd en in mijn lijf te komen. Wat yoga-achtige rek-en-streksituaties.”

Minis als rechercheur Jeanine Maes in de tv-serie 'The Spectacular'.

 Beeld VPRO
Minis als rechercheur Jeanine Maes in de tv-serie 'The Spectacular'.Beeld VPRO

Kijkt ze nog naar de tekst, of zitten die 77 pagina’s Girls and Boys voor weken in haar hoofd gestampt? “Sommige clausen oefen ik nog, hardop. Vooral het begin. Dan, heel belangrijk, ga ik kletsen en grappen maken met de technici. Even dollen. Dan ga ik op een paar willekeurige plekken in de zaal zitten en laat ik wat liefde stromen door de zaal, zo met mijn handen” - ze maakt grote gebaren - “geef ik die weg. Tot slot doe ik in de coulissen dat weesgegroetje.”

Meteen voor de camera

En bij filmopnames, is haar voorbereiding dan anders? Minis: “Totaal anders.” Ze speelt een van de hoofdrollen in The Spectacular, een film over Ira-aanslagen in Nederland in de jaren tachtig, die sinds 2 januari op tv te zien is. Ze is het hoofd van de recherche-eenheid.

“Bij filmopnames heb je geen publiek, en moet je meteen voor de camera. En op de set zijn heel veel mensen om je heen, zelfs bij intieme scènes. Het is een kwestie van de knop omzetten. Je hebt filmacteurs die het fijn vinden om zich af te zonderen, ik wil kletsen met iemand en dan meteen schakelen, dat voelt als een sport. Ik kan een grap maken en gelijk daarna een scène spelen. Als ik me te veel concentreer, dan raak ik in een overfocus.”

Minis weet dat ze beter is geworden in haar vak doordat ze nu moeder is. “Ik moest altijd veel van mezelf. Ik probeer dat te minderen. Het moederschap heeft daar enorm bij geholpen, omdat je wolliger wordt in je hoofd. Ik heb dat hoofd niet nodig om te bedenken hoe ik moet acteren.”

Op het Nederlands Filmfestival afgelopen september. Beeld Brunopress/David Heukers
Op het Nederlands Filmfestival afgelopen september.Beeld Brunopress/David Heukers

“Ik lees een script, en weet intuïtief al hoe ik die rol ga spelen. Als je daarop durft te vertrouwen, is het geweldig. Het fijne van ouder worden, is dat ik dat nu durf. Ik weet hoe die vrouw doet, die eigenwijze rechercheur Jeanine Maas, hoe ze loopt. Tien jaar geleden, vond ik dat nog te simpel.”

“Ik ben dus groot geworden zonder geloof, maar het ging wel om schuld en boete, en kunst was lijden, zoals ik zag bij Jacques Brel en Ramses Shaffy. Kunst moet pijn doen, dacht ik. Als je te weinig lijdt, is het van te weinig betekenis. De Amerikaanse zangeres Britney Spears zei ooit: ‘I just wanna have fun’, dat vond ik toen zo’n domme opmerking. Inmiddels weet ik: ze heeft groot gelijk.”

Theatermonoloog Girls and Boys reist (corona volente) tot en met 13 februari door het land, voor speeldata: toneelgroepoostpool.nl.

De filmserie The Spectacular is sinds zondag 2 januari te zien bij de VPRO op NPO3, en op NPO Plus.

Twee Gouden Kalveren

Hadewych Minis (Maastricht, 1977) studeerde aan de toneelacademie in Maastricht en het Lee Strasberg Theatre Institute in New York. Ze speelde jarenlang grote rollen bij ZT Hollandia en Toneelgroep Amsterdam, maar het grote publiek kent haar vooral van haar vele tv- en filmrollen zoals in Moordwijven, Mannenharten, Borgman en Hollands Hoop. In 2012 won ze Wie is de mol? en in 2017 werd ze tweede bij het dirigeerprogramma Maestro. Minis won twee Gouden Kalveren voor haar rol in Borgman en in de Hazesfilm Bloed, zweet & tranen. Ze woont met man, acteur Tibor Lukács, en kinderen in Haarlem.

Lees ook:

‘Girls and Boys’ van Toneelgroep Oostpool verdient heel veel publiek

De onschuldige titel dekt de lading niet. Girls and Boys gaat over een dubbele moord. Het gaat erover hoe die moord wordt benoemd en hoe we er als samenleving mee omgaan. Bovenal is het een hartverscheurend verhaal.

Veelzijdige Minis laat niet echt naar binnen kijken in ode aan vrouwen

Hadewych Minis zingt in haar theaterconcert ‘Hadewych doet de dames’ 22 liedjes van Nederlandse zangeressen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden