Review

Greene's godswonder komt nogal uit de lucht vallen

'The End of the Affair' is vanaf de titel een onheilszwangere film. De nieuwste film van de Ierse regisseur Neil Jordan, gebaseerd op een roman van Graham Greene, heeft de pessimistische film-noir-sfeer die we nog kennen van de beroemdste Greene-verfilming 'The Third Man', ooit klassiek geworden dankzij het citer-riedeltje en de omineus glimlachende Orson Welles. In Jordans 'The End of the Affair' bieden de wazige, roodbruin getinte beelden een moderne variant op het mistige zwart-wit van de sombere klassiekers van de jaren '40; films zoals 'Gilda', die net als deze film handelen over een driehoeksverhouding. Toch is Graham Greene's meest autobiografische roman niet zomaar zo'n -inmiddels gedateerde- donkere thriller over onwettige seksuele passie. De novelle, in 1955 al weinig succesvol verfilmd met Deborah Kerr, handelt over Greene's overspelige oorlogsrelatie met de Amerikaanse Catherine Walston en heeft een religieuze onderstroom, waarin geloof, schuld en zelfs een heus wonder voorbij komen drijven.

Jann Ruyters

In Jordans verfilming komt Greene's godswonder echter nogal uit de lucht vallen. Letterlijk, want 'The End of the Affair' is een doorweekte film waarin het bijna voortdurend plenst van de regen, maar ook figuurlijk, want wanneer je halverwege in de gaten krijgt dat het God is die de affaire tussen schrijver Maurice Bendrix (Ralph Fiennes, weer wat wee) en ambtenaarsvrouw Sarah (een mooie, terughoudende Julianne Moore) in de weg staat, is dat vooral een verrassing. Tot dat moment was 'The End of the Affair' een film over klassieke thema's als obsessie, jaloezie en verraad, en was de kerk slechts een plek waar Sarah haar rust zoekt na weer een ruzie met haar jaloerse minnaar.

Neil Jordan raakte geïnteresseerd in Greene's liefdesgeschiedenis vanwege de strijdige ervaringen van de beide geliefden: de man die niet vertrouwt dat haar liefde voortduurt als zij hem niet ziet (zijn is gezien worden, verzucht hij meermaals) en de vrouw die juist uit liefde besluit om hem nooit meer te zien. Alleen haar motieven komen slecht uit de verf. Het is te danken aan Moore's voor een Oscar genomineerde acteren dat Sarah's onverwachte, voor de affaire fatale geloof in Gods barmhartigheid, toch oprecht overkomt en niet ridicuul. Moore's spel en de vloeiende, bijna melodieuze compositie van de vertelling maken van 'The End of the Affair' toch een sfeervolle film, zij het de sfeer van een mystiek, al wat weggezonken verleden.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden