null Beeld x
Beeld x

Tv-columnMaaike Bos

Gitarist Harry Sacksioni: altijd die vrouw in zijn achtertuin

Voetbal, hartstilstanden, Pieter Omtzigt met zijn ‘functie elders’: de dominante verhalen raakten even naar de achtergrond door de bizarre 2Doc Jij bent van mij (BNNVara) maandag.

In die film spreekt journalist Hetty Nietsch met meestergitarist Harry Sacksioni en enkele vrouwen die zijn achtervolgd door iemand die hen als bezit zag. Het was ontluisterend hoe de stalkers elk uur van hun leven bepaalden.

Het begon zo onschuldig bij Sacksioni (70). Na een concert met Herman van Veen in Carré, waar hij ook wat van zijn debuutplaat (1975) mocht spelen, kreeg hij bloemen van een veertienjarig meisje. De volgende dag kwam hij haar tegen in de winkel waar hij zijn gitaarsnaren haalde. Geen toeval. Het hele jaar kwam ze dag en nacht naar zijn boerderij, of zijn concerten. Het jaar daarna ook. En de rest van haar leven.

Niets hielp, ook politie-optreden niet

Veertig jaar lang moest Sacksioni langs haar lopen. Hij vond condooms op het terras, en verschanste zich ’s avonds met dichte gordijnen in huis. Niets hielp, ook politie-optreden niet. “Die bracht haar tot de provinciegrens. Ze liftte gewoon terug. Zes tot acht keer per dag”, vertelde hij. Op een dag had ze ingebroken en zat ze in bad. Toen deed hij aangifte en moest ze naar een inrichting. “Eindelijk, een halfjaar rust”, dacht hij. Had ze de telefoon op de gang ontdekt en belde ze hem continu.

Hij wilde nooit ‘die artiest met die stalkster’ zijn. Was ook wel blij met Boris Dittrich’s wetsvoorstel voor strafbaarstelling van stalking in 2000, maar het moest niet ‘de Wet Sacksioni’ heten. Pas bij Matthijs gaat door begin maart gaf hij openheid, bij zijn 50-jarig optreed-jubileum.

De wet was een stap maar hielp niet veel, blijkt uit de verhalen van de vrouwen. Hun verhalen waren fysieker. Behalve het gebruikelijke achtervolgen en intimideren met telefoonberichtjes, zag Ingrid Smit haar huis beklad met ‘HOER’, en vond ze haar foto op een sekssite waardoor ze honderden hitsige berichtjes kreeg. Ondanks camerabeelden van haar ex bij haar huis kreeg hij toch deels vrijspraak. Een andere vrouw, tv-medium Daniëlle Nijhuis, kreeg van de rechter hetzelfde te horen als Sacksioni: je bent BN’er, dit hoort er een beetje bij.

‘De hele familie is kapot’

De verhalen van de twee meisjes die door hun stalkende exen zijn vermoord, studente Laura Korsman (24) en scholiere Hümeyra (16), zijn het allerergst. “De hele familie is kapot. Iedereen zit onder de medicatie”, spreekt Hümeyra’s zusje zacht. Laura had al een paniekknop van de politie, bij Hümeyra’s aangiftes waren al vijftig politie-agenten betrokken. Niemand had overzicht. Ik had graag ook een rechter of agent gehoord over waarom die gekken vaak vrijkomen of -blijven. En een psychiater had kunnen verhelderen waarom het woord ‘stop!’ bij die types geheel niet aankomt.

Oog voor de beleving van de slachtoffers geeft deze film wel. IJzersterk is juist het verhaal van Sacksioni, dat nooit écht uit de hand liep maar zijn hele werkzame leven beheerste. Hij vertelde dat zijn stalkster een keer tijdens tournee-besprekingen achter de heg vandaan kwam, hij haar in de sloot gooide en lang onder water hield. Zijn vriendin riep “laat los!”. De vrouw kwam boven: “Zie je wel dat je van me houdt”. Op haar 54ste stierf ze, haar vader stuurde Sacksioni een briefje. Kijk, dan had ik ook wel die vader in de film willen zien. Hoe moet je dán omgaan met zo’n achtervolger, hoe wordt iemand zo? Dit vraagt om een vervolg.

Vijf keer per week schrijven Renate van der Bas en Maaike Bos columns over televisie.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden