Review

Genereuze muziek op dingen en snaren

Een verrassing in elk opzicht is het debuut van het duo van Ciro Babtista en Kevin Breit. Met SUPERGENEROUS (Blue Note 7243 5 24633) tonen ze zich inderdaad behoorlijk genereus. Babtista speelt 'things', Breit speelt 'strings'. Dingen en snaren, dat zegt het wel zo'n beetje. De foto op de achterkant van het doosje neemt verder iedere onduidelijkheid weg. Daarop staan allerlei snaarinstrumenten en percussie: bekende, exotische en zelf vervaardigde instrumenten.

Anders dan 'things' en 'strings' misschien doen vermoeden, levert dit geen moeilijke muziek op. Integendeel. Babtista en Breit weten je in te pakken met schitterende melodieën, prachtige vondsten, rare, vervreemdende grappen en een stilistische diversiteit die bovenal natuurlijk overkomt. Niets wordt geforceerd, alles klinkt hier zo omdat het niet anders kan. Het is muziek waar je al snel niet meer zonder kunt. Op één nummer wordt het duo bijgestaan door zangeres Cassandra Wilson: aardig, genereus, maar, hoe goed Wilson ook zingt, toch enigszins overbodig. Babtista en Breit hebben aan elkaar meer dan genoeg.

Als gastmusicus werkt Babtista ook op enkele nummers mee van de Richard Leo Johnson-cd LANGUAGE (Blue Note 7243 5 24329). Niet alleen daarom, maar vooral vanwege het prettige ontspannen karakter van deze plaat levert ook deze plaat een plezierige verrassing. Richard Leo Johnson speelt gitaar, meestal een 12-snarig exemplaar, al duiken ook andere varianten op. Andere gastmusici zijn rietblazer Paul McCandless en bassist Glen Moore. Als leden van de groep Oregon (waarin zij spelen met meestergitarist Ralph Towner) passen zij ideaal in Johnsons akoestische, veelal op folk, country en blue-grass gebaseerde improvisatiemuziek. Met virtuoos, maar bovenal warm spel laat Johnson zich kennen als een waardig gitarist in de lijn van John Fahey, Leo Kottke en Ralph Towner. 'Language' is daardoor een plaat voor de fijnproever - maar zeker niet alleen.

Oregon bestaat dertig jaar en viert dat met de dubbel-cd IN MOSCOW (Intuition int 3303-2; distributie Choice'). Daarop werkt het samen met het Moscow Tchaikovsky Symphony Orchestra. Het kwartet speelde eerder met 'klassieke' orkesten, maar niet eerder werden daar opnamen van gemaakt. Op zich werkt het goed. Oregon brengt een eigenzinnige vorm van improvisatiemuziek waarin jazz, folk, wereldklanken en New Age samenkomen. Het is 'mooie' muziek die op het gevoel werkt, zonder ook maar een moment kitsch te worden. Op 'In Moscow' komt die grens af en toe erg dichtbij. Gelukkig staan er ook stukken op waarin het kwartet alleen speelt of waarin de rol van het symfonie-orkest minimaal is. Dat zijn de momenten waarop de oorspronkelijke kracht van deze groep het duidelijkst wordt. Aan de andere kant biedt de samenwerking met een orkest de groep ook de kans een ander publiek te bereiken. Op 4/12 speelt Oregon in de Amsterdamse Melkweg.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden