Opinie

Geestige en vlotte maar ook erg volle ’dag des oordeels’

Anita Twaalfhoven

’ApoCalypso’ van Het Syndicaat is te zien: 12/3 in Utrecht, 17 en 18/3 in Amsterdam, 20/3 in Groningen, 22/3 in Hilversum. Tournee t/m 26/4. 020-6168744 of www.hetsyndicaat.com

Een moeder zit breeduit en nogal onsmakelijk op het toilet in de badkamer. Pal daarnaast staat haar dochter over te geven in de wastafel maar ze gaat tóch naar haar werk: de tippelzone van een straat even verderop.

Dit geestig geënsceneerde gezinstafereel typeert ’ApoCalypso’, een voorstelling waarmee theatergroep Het Syndicaat ’het einde der tijden viert’. Het jonge talent Jibbe Willems schreef een zwarte theaterkomedie die bevolkt is met junkies, hoeren, pooiers, schooiers en zwervers.

Al zijn de personages aan lager wal geraakt, ze blijven stijlvol. Zo roepen de dames op straat: „Hey schatje wat sta je daar verlegen te wezen? Kom maar dichterbij. Kom maar bij mij. Ben je moe? Ik zal je matras zijn. Heb je het koud? Ik zal je jas zijn. Ben je geremd? Ik zal je rode wijn zijn.”

Na de eenakter ’LOLA’ voor het festival ’Lust & Vraatzucht’, is ’ApoCalypso’ het avondvullende toneeldebuut van Jibbe Willems. Hij schrijft zó virtuoos dat het lijkt alsof hij nooit anders heeft gedaan.

Regisseur Daniëlle Wagenaar ensceneerde zijn rauwe, poëtische tekst in een jazzy setting. Bovenop een café met de naam ApoCalypso in neonletters staat een funkband te spelen. Beneden op straat is het een komen en gaan van schilderachtige personages.

Meiden met gekleurde pruiken en glimmende jurken dansen wulps rond een paal voor passerende mannen. Een zwerver met het lange haar tot op zijn knieën geeft zijn verdwaalde visie op het leven. Een magere man in travestie doet een hysterische dans. En de hoerenzoon Jesse ziet zichzelf als profeet die besluit om de wereld te redden. Maar dat lijkt onbegonnen werk want iedereen lapt het aan zijn laars, of liever gezegd laklaars.

Al is de voorstelling visueel en tekstueel een lust voor het oog en oor, je mist als publiek momenten van rust. Soms praten de acteurs zó snel dat je de draad kwijtraakt in de wirwar van passanten die om beurten hun verrassende verhaal komen doen.

Het zijn verhalen die een sprankje hoop op menselijk geluk steeds meer doen vervliegen.

Wrang is de scène waarin een zwangere vrouw even rust lijkt te vinden in de armen van een man die met haar danst op droevige muziek. Maar al snel wil hij meer en ontaardt de worsteling tussen hen in een steekpartij met dodelijke afloop. Op de achtergrond zingen de lallende cafégangers een oliedom lied dat desondanks op de lachspieren werkt.

Zo stevent Het Syndicaat met ’ApoCalypso’ stevig op de ’Dag des Oordeels’ af: „De zon verlaat haar baan, kijkt niet meer om, de wereld komt tot stilstand, en ontbindt.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden