In ‘De Zandvoort Formule’ zie je geweldige scènes van over het dorp roddelende dames in de nagelstudio.

Tv-ColummMaaike Bos

Geen F1 en wel corona: op tv zie je de dromen van mensen weer barsten

Het verdraaide virus maakt zelfs documentaires kapot. Dat bleek maandag toen de persconferentie van Rutte en De Jonge al boven onze hoofden hing. Bij de talkshows waren gasten geboekt om over de aanstaande extra coronamaatregelen te praten. Ik bemerkte bij mezelf weer de terugkeer van die verminderende aandacht voor niet-coronagerelateerde onderwerpen. Vroeg me zelfs af wanneer ‘Frontberichten’ bij BNNVara een doorstart maakt. Dat rauwe vlogprogramma zou mensen zoals mijn klusjesman misschien kunnen helpen om niet meer te denken dat de ziekenhuizen gewoon leeg zijn en dat het allemaal nepnieuws is om de bevolking onder totalitair bewind te krijgen.

Toch zond NPO2 op primetime rustig de documentaire ‘De Zandvoort Formule’ uit, over de komst van de Formule 1 naar dat stranddorp. We weten allemaal: die kwam niet. En daarmee sloeg Covid-19 de bodem onder die mooie film vandaan.

De docu van Wytzia Soetenhorst eindigde met het stilleggen van dorp en F1, maar ik zou er als een vooruitblik ook mee zijn begonnen. Al die spanningen in de gemeenteraad, al het gedoe tussen de ‘believers’ en tegengroepen over lawaai en de zandhagedis; het gaat allemaal als een nachtkaars uit. Het nieuwe asfalt ligt er, het treinstation is aangepakt voor de enorme verwachte toeloop – in dit dorp kon opeens duizend keer meer dan voor mogelijk was gehouden. En de coronapandemie heeft in april alle belangen doen zwijgen.

Met terugwerkende kracht een juweeltje

Heel symbolisch zijn alle hoofdpersonen uit de film aan het eind stil, bevroren in een levend shot. VVD-wethouder Ellen Verheij, sportief directeur van de Grand Prix Jan Lammers, boswachter Sven Pekel, de eigenaar van nagelstudio Boudoir; allen kijken stil in de camera met een gezicht waaruit alle energie is weggevloeid. Zelfs Pekel, blij met de stilte en vogelgeluiden, heeft even niets meer om voor te vechten. “Boswachter Sven Pekel heeft zijn werkzaamheden rond het circuit tijdelijk stilgelegd. Hij heeft het vooral druk met twee pasgeboren wisent-kalfjes”, schrijft de aftiteling. Op de kersverse racebaan is de prins op zijn mountainbike gesignaleerd.

Met terugwerkende kracht is deze documentaire een juweeltje, met geweldige scènes van over het dorp roddelende dames in de nagelstudio, met netwerkbijeenkomsten waar de VVD-air van de muren droop (“Laten we wel zijn, in Nederland moet dit kunnen toch?”) en met een raadsvergadering waar protestgroep Extinction Rebellion op de grond ging liggen. Nederland op zijn grootst én op zijn kleinst. Maar je kunt er alleen aandacht voor opbrengen als je de relevantie voelt – en die was foetsie.

Och, volgend jaar dan die F1, begint het gesoebat dan allemaal opnieuw? We weten het niet meer. In ‘Nieuwsuur’ klaagden Nederlanders in het buitenland over gebrek aan reisperspectief – wanneer zouden ze de kleinkinderen weer kunnen meenemen naar opa en oma? Bij ‘Jinek’ smeekte horecaondernemer Johan de Vos om niet alleen financieel maar ook mentaal en moreel perspectief om het hoofd niet te laten zakken. Liever “snoeihard ingrijpen zodat het echt effect heeft”, dan weer halfbakken beleid, bepleitte hij.

Op televisie zag ik de Nederlanders draaien en schipperen, polderen en protesteren. Deze maandagavond zag ik de dromen van mensen weer barsten.

Vijf keer per week schrijven Renate van der Bas en Maaike Bos columns over televisie.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden