Recensie Klassiek

Geen drama, wel een warme sfeer bij het slotconcert van Nieuw Ensemble

Ed Spanjaard, hier bij een repetitie, leidde het slotconcert. Beeld Patrick Post

Nieuw Ensemble
Donatoni, Loevendie e.a.
★★★★★

Pakjesavond. In de foyer van het Muziekgebouw aan ‘t IJ stonden tafels vol partituren, affiches en programmaboekjes. Het Nieuw Ensemble deelde archiefmateriaal van bijna veertig jaar uit, een krachtig gebaar van een gezelschap dat vanwege geldperikelen noodgedwongen ophoudt te bestaan.

Iets anders deelden de musici ook uit: klinkende muziek, in door het publiek uitgekozen werken. Want wat ga je spelen tijdens je allerlaatste concert als je oeuvrelijst, opgebouwd sinds 1980, meer dan 1200 composities omvat? Publieksfavorieten bleken stukken van Pierre Boulez tot Elliott Carter, in diverse bezettingen.

Muzikanten die even niet speelden, luisterden aan de rand van het podium op een bankje mee – bijvoorbeeld naar mandolinespeler Ferdinand Binnendijk, wiens aanstekelijke passie in elke noot zicht- en hoorbaar was. Of naar het pittig gevoerde gesprek tussen viool, cello en klarinet in Carters ‘Con Leggerezza Pensosa’. Carter had zelf zijn muziek ingeleid, via een scherm aan de achterwand.

Zo kwam ook Boulez in beeld, met typerende, pedante woorden, voordat zijn ‘Éclat’ onder leiding van chef-dirigent Ed Spanjaard volledige concentratie opeiste. Een galm die eenzaamheid uitdraagt, geluiden van ver en dichtbij, zachte en luide klanken kenmerkten de milde uitvoering van dit stuk.

Stemmig en troostend vanwege de voelbare saamhorigheid

Niet op doek, wel in de zaal was de negenentachtigjarige Theo Loevendie. Diens ‘Bons’, een van de topwerken van de avond, kwam overrompelend over het voetlicht. Solist was trombonist Wolter Wierbos, die met swingend, knetterend en uitdagend spel de oren op steeltjes zette. Hij kon rekenen op alerte collega’s achter zich die uitblonken in fantasierijk begeleiden.

Van de Chinese componist Mo Wuping klonk ‘Fan II’, ‘een ontroerend werk’, zoals artistiek leider Joël Bons aankondigde. Stemmig en troostend bleek het, en dat kwam goeddeels door de saamhorigheid die het, voelbaar voor de luisteraar, afdwong tussen de musici.

Het mooie van het slotconcert in de Amsterdamse zaal, los van het gedreven spel op het podium: geen drama, wel een sympathiek samengestelde avond waarop een warme en positieve sfeer heerste.

Maar was dit nu echt het allerlaatste optreden van het Nieuw Ensemble? Afgelopen woensdag lieten Spanjaard en Bons in deze krant doorschemeren er eigenlijk niet aan te willen. Wie weet...!

Lees ook:

Nieuw Ensemble stopt: als een auto die zonder benzine is komen te staan

Nog één keer repeteren en optreden, en dan komt er een einde aan veertig jaar Nieuw Ensemble. Op de valreep kijken oudgedienden van het door gebrek aan subsidie gevelde muziekgezelschap terug en vooruit.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden