null Beeld

ColumnKelli van der Waals

Geen digitale detox, maar een evenwichtig dieet

Kelli van der Waals

Het duurde relatief lang tot ik goed doorvoelde waarom mensen steeds heel dramatisch aankondigden van Twitter te gaan. Dat ging altijd gepaard met verontwaardigde verklaringen over de haat, de domheid, de verschrikkingen waar ze op het sociale medium aan werden onderworpen. Heel vervelend, leek me dat, maar misschien ook uitzonderlijke gevallen. Veel van die mensen kwamen bovendien na een tijdje gewoon weer terug.

Zelf was ik in de beginjaren van mijn Twitter-account meer van het delen van leuke longreads en opmerkelijke hoekjes van het internet. De mensen die ik volgde deden dat ook. Goede vibes waren dat. Ik ontdekte mooie dingen, en verbleef in de naïeve veronderstelling dat Twitter misschien te veel van me wist, maar verder hartstikke prima was, als hangplek.

Inmiddels heeft het algoritme van Twitter dat er wel uitgefilterd: het schotelt me vooral gedoe, gezeur en geruzie voor, naast het ‘kijk mij eens leuk zijn’, ‘kijk mij eens succesvol zijn’, ‘kijk mij eens deugdelijk zijn’. Eindeloos veel eindeloos lange draadjes waarin mensen showen hoe enorm ze het bij het rechte eind hebben, en wat een schobbejak de ander is, en lelijk bovendien. En, laten we die niet vergeten, ‘kijk eens hoe dit over mij gaat’. Bleh.

‘Ik vertrek’-verklaring

Aanvankelijk werd er na zo’n ‘Ik vertrek’-verklaring vaak verhuisd naar andere sociale media, maar dat had natuurlijk weinig nut. Soortgelijks gebeurt op Facebook, TikTok en Instagram. En daar staan ook nog eens plaatjes centraal, waardoor we er de hele tijd visueel aan herinnerd worden hoezeer onze lijven en levens tekortschieten.

We zijn, kortom, niet zo gezond bezig met die sociale media – dat weten we onderhand wel. Maar eraf gaan doen we niet. Digitale detoxes (een tijdelijke onthouding van sociale media, om te ‘ontgiften’) zijn alweer lichtelijk passé, en wie van sociale media is vertrokken én weggebleven een uitzondering. Het helpt niet mee dat het offline-leven de afgelopen twee jaar erg bleekjes was. Daar kunnen we nog altijd nauwelijks bij elkaar in de buurt komen, niet eens elkaars volledige gezichten zien. Stoppen met sociale media is misschien niet het meest realistische voornemen voor 2022.

Evenwichtig dieet

Maar laat mij er een ander voornemen voor in de plaats zetten: als we dan niet van sociale media afgaan (ter behoud van onze rust, democratie en geestelijke gezondheid, je weet wel), kunnen we ze misschien op een betere manier gebruiken. Geen ontgifting, maar een evenwichtig dieet.

Dat is denk ik het beste te bewerkstelligen middels een Marie Kondo-achtige opruimsessie. Dat begint altijd met alles uit de kast trekken: ga na wie je volgt – iedereen, één voor één – en bepaal van wie je blij wordt (‘Does it spark joy?’). Gooi eruit wie niet goed voor je is (zeg desnoods dankjewel, zoals Kondo doet bij alles wat ze weggooit) en zoek mensen die het waard zijn om te volgen. Bedenk dat dit degenen zijn die elke dag een stukje van je wereldbeeld invullen. Groenten en proteïnen dus, en niet te veel suiker: echte experts in plaats van meningmakers; echte onderwerpen in plaats van personal branding; echte lijven in plaats van onhaalbare idealen. Wie weet vind je zelfs nog mensen die je, zoals vroeger, naar de beste inhoud en de mooiste hoekjes van het internet leiden.

Kelli van der Waals bespreekt opvallende trends en discussies in online media. Eerdere columns vind je hier.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden