MuziekrecensieSzenen aus Goethes Faust

Gardiner en Gerhaher zorgen voor een grandioze ‘Faust’ van Schumann

Klassiek
Concertgebouworkest
Szenen aus Goethes Faust
★★★★★

De ‘Valse triste’, dat weemoedig wiegende kleinood van Sibelius, was de favoriete toegift van Mariss Jansons. Als hij met het Koninklijk Concertgebouworkest (KCO) op tournee was, stond het vaak als extraatje op de lessenaars. Vorige week zondag overleed de zesde chef-dirigent van het KCO. Vrijdagavond, voorafgaand aan een al gepland concert, werd Jansons met veel eerbied en warmte herdacht.

Een tedere toespraak van algemeen directeur Jan Raes werd gevolgd door een geladen minuut stilte, waarna het orkest de troostende Sibelius-wals speelde. De bok bleef leeg. Na het verklinken van de laatste noot bleef het, op uitdrukkelijk verzoek, stil. In die stilte gingen de musici staan, alsof de onzichtbare Jansons hen daartoe een teken had gegeven. Met gebogen hoofd gaven ze een laatste saluut aan hun geliefde chef-dirigent

Na dit indrukwekkende tribuut was het even schakelen naar de orde van de dag. Sir John Eliot Gardiner daalde in de haast gewijde sfeer de trap af om Schumanns moeilijk te doorgronden ‘Szenen aus Goethes Faust’ te dirigeren. Aan dit niet heel populaire stuk werkte de getroebleerde componist negen jaar lang. In 1853 schreef hij als sluitstuk de ouverture, zijn allerlaatste compositie vóór hij werd opgenomen in een gesticht.

Intense kleur

Het was pas de tweede keer dat het KCO zich ontfermde over deze unieke compositie. De eerste keer was in 2008 toen Nikolaus Harnoncourt voor een memorabele uitvoering zorgde. Net als Harnoncourt wist Gardiner met zijn liefdevolle interpretatie duidelijk te maken dat hij onvoorwaardelijk gelooft in deze partituur, die toch eerder een interessante lappendeken is, dan een organisch dramatisch geheel. Gardiner maakte van het derde deel, dat Schumann in 1844 als eerste voltooide, iets heel bijzonders. Daar haalde hij de ene intense kleur na de andere uit het orkest, de solisten en de koren.

Bariton Christian Gerhaher, die er elf jaar geleden met Harnoncourt in Amsterdam ook al bij was, zong een ideale Faust die elke tekst- en melodiebuiging betekenis gaf. Van Fausts dood maakte hij samen met Gardiner en het uitmuntende orkest iets onvergetelijks. Hij werd omringd door uitgelezen zangers als Louise Adler (Sorge), Christiane Karg (Gretchen) en Werner Güra (Ariel). Het Nederlands Kamerkoor, het Laurens Collegium Rotterdam en het Nationaal Kinderkoor staken in blakende topvorm. En dat zal Gardiner, koordirigent bij uitstek, goed hebben gedaan.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden