Review

Funklegende Maceo Parker blaast Paradiso omver

'Music made by man, not by machine', riep Maceo Parker vanaf een manshoog affiche zijn fans aan de Paradiso-ingang toe. Geen woord teveel. Drie uur lang hield de funk-legende woensdagavond de uitverkochte zaal in Amsterdam op kookpunt met zwetende grooves en parelende solo's.

Het métier leerde de inmiddels 60-jarige saxofonist bij soul- en funkarchitect James Brown. Dat wil zeggen het plaatsen van puntige riffs vol lyriek, die altijd ten dienste staan van sfeer en ritme, de groove.

Al doende groeide de jonge Parker uit tot de ster aan het omvangrijke Brown-firmanent. Op diverse live-albums hoor je de maestro dan ook roepen: 'Maceo, I want you to blow' waarop een nederig 'Thank you mr.Brown' volgt en Parker ongenadig toeslaat. In de jaren zeventig maakte hij furore in de extravagante shows van funkpionier George Clinton. Eenmaal op eigen benen kreeg Parker in de jaren negentig de wind mee.

Via jazzdance en house wordt funk herontdekt als ideaal voer voor de dansvloer. Bands als New Cool Collective danken er mede hun succes aan. De mythe als zou er in die suffe jaren zeventig niks gebeurd zijn op de punkbeweging na, werd gelogenstraft met een wassende stroom heruitgaven. Op bijna al die funkplaten keert telkens de naam Maceo Parker terug. Zelfs Prince wist waar hij de mosterd moest halen toen hij Parker op zijn laatste toernee een prominente plek gunde. Vandaar de idolate bewondering die hem in Paradiso ten deel viel. Oud en jong, blank en zwart voegden zich moeiteloos in de funky ambience die van het podium spatte. Vol trots speelde Parker nummers van zijn nieuwste cd 'Made by Maceo' alsof hij wilde zeggen 'Ik heb het gemaakt, man'.

Het geolied spelende orkest met een uitblinkende toetsenist op Fender Rhodes en een granieten blazerssectie, behoedde Parker ervoor dat hij -soms wat langdradig- nimmer de draad kwijtraakte. Hij is geen begenadigd zanger en moest het, opeens in de rol van bandleider, vooral hebben van de permanente wisselwerking tussen podium en publiek. Af en toe laaide de feestvreugde extra op zoals tijdens het gastoptreden van Candy Dulfer en de gloedvolle vertolking van Lyn Collins' 'Think'. Parker is pas zestig en heeft nog een heel leven voor zich, want funk bezit na al die jaren nog steeds de vitaliteit van het hier en nu. Het is immers 'Music made by man, not by machine'.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden