Freud en Hitchcock op mysterieus eiland

Dr. Cawley (Kingsley, l.) luistert naar Teddy Daniels (DiCaprio). (Trouw) Beeld
Dr. Cawley (Kingsley, l.) luistert naar Teddy Daniels (DiCaprio). (Trouw)

Martin Scorsese was met zijn vaste hoofdrolspeler Leonardo DiCaprio op de Berlinale om het mysterieuze ’Shutter Island’ te presenteren.

Belinda van de Graaf

De thriller, waarin DiCaprio als speurneus rondwaart tussen psychiatrische patiënten in een gevangenis op een afgelegen eiland, houdt het midden tussen een fascinerende psychologische vertelling en een gedrocht.

]]>

We zijn in 1954, en vanaf de eerste blik op DiCaprio voel je een rare spanning. De 35-jarige acteur, die voor de vierde keer aan de zijde van Scorsese staat, speelt een U.S. Marshall die samen met een collega (Mark Ruffalo) naar het eiland gaat om de ontsnapping van een gevaarlijke gevangene te onderzoeken. Maar er is iets met die regenjas en die gleufhoed. Het zit hem net niet als gegoten. En waarom die getergde blik? De eerste vraagtekens beginnen zo door het verhaal te spelen, en ze laten ons niet meer los.

En dat is ook de bedoeling. ’Shutter Island’ is een film met raadselen en wendingen die niet voor niets is gesitueerd in een psychiatrische kliniek, in een gevangenis, op een afgelegen eiland. We zijn hier om te speuren, te ontwarren, te duiden. Freud zwerft rond, evenals Hitchcock. Ze staan op de gevaarlijke klif, bij het klotsende water, en Scorsese is niet te beroerd om muziek in te zetten die direct van Hitchcocks huiscomponist Bernard Herrmann afkomstig lijkt.

Scorsese is een van de grootste Hitchcock-fans, en ’Shutter Island’ is met alle verwijzingen een regelrechte Hitchcock-hommage. Kort voor zijn dood in 1975 schreef Herrmann nog de muziek voor Scorsese’s meesterlijke ’Taxi Driver’, waarover in Berlijn de geruchten gaan dat Scorsese samen met oude muze Robert De Niro een remake zou overwegen.

Terug naar de angsten en trauma’s waarmee Scorsese in ’Shutter Island’ jongleert en die ons ook opeens, in een flashback, bij de bevrijding van Dachau brengen, bij bevroren lijken en de executie van Duitse kampbewakers. De gereconstrueerde beelden van het concentratiekamp worden door de thriller geweven op een manier die niet helemaal verschoond is van effect. Je kunt tegenwerpen dat het gaat om een man in de war. Maar het lijkt toch erg op de lucifer die hier afgestreken wordt alsof er een raket afgaat. Volgens mij was Hitchcock subtieler.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden