Roaring Twenties Marijn Fidder

Fotograaf Marijn Fidder: Mijn foto’s worden alleen maar beter, nu ik minder afstand bewaar

Marijn Fidder

Welke jonge kunstenaars bepalen het beeld de komende tien jaar? Trouw tipt de twintig van de jaren twintig. Op nummer drie fotograaf Marijn Fidder. Zij wil de wereld verhalen vertellen, zoals ze deed over kinderen met kanker. ‘Mensen willen graag dat iets persoonlijk wordt gemaakt.’

In groep 3 van de basisschool overleed haar vriendje aan kanker. Het ging zo snel, dat ze hem niet meer had kunnen bezoeken in het ziekenhuis. Dat ze zijn overlijden nooit goed had verwerkt, realiseerde fotografe Marijn Fidder (22) zich jaren later, toen ze kinderen met kanker fotografeerde. Met haar fotoserie Stoute Cellen won ze in 2019 de Hollandse Fotoprijs. 

Die prijs – 2000 euro en een contract – heeft veel veranderd in haar leven, vertelt ze. “Ik heb het verdriet om mijn vriendje eindelijk kunnen afsluiten.” Nog belangrijker vindt ze dat er door Stoute Cellen meer aandacht is gekomen voor de situatie van gezinnen waarin een kind kanker krijgt. “Vaak merken ze onbegrip in hun omgeving. Mensen durven niets te vragen en bekenden op straat lopen door, omdat ze niet goed weten hoe ze ermee moeten omgaan. Een ziek meisje van acht dat ik heb gefotografeerd, zei ‘ik vind het niet erg als mensen naar me kijken, wel als ze snel van me wegkijken’.”

Kinderen heeft ze altijd al leuk gevonden. Onlangs was ze een paar weken in Roemenië voor een fotoserie over zogenoemde EU-wezen: kinderen van wie de ouders in het buitenland werken. “Ze zijn veel alleen en daarom op zichzelf aangewezen. Ik fotografeer ze in de dagelijkse taken die ze op zich moeten nemen. Ik kwam op dit idee toen ik in een opvangcentrum in Moldavië werkte. Daar zaten kinderen van wie de ouders ook veel weg waren.”

Het komende jaar gaat ze nog door met het fotograferen van kinderen met kanker. “Mijn foto’s worden alleen maar beter, nu ik minder afstand bewaar tot de gezinnen. In het begin trok ik een schild op. Ik wilde niet te dichtbij komen, maar dat moet juist wel. Ik trek wel eens een hele dag met een gezin op, zonder camera, om eerst een vertrouwensband op te bouwen. Soms word ik haast onderdeel van het gezin.”

Verder vooruit dan 2020 wil ze niet kijken. “Bij het maken van Stoute Cellen heb ik gezien hoe je leven van de ene dag op de andere, zelfs in een uur tijd kan veranderen. Maar dat wil niet zeggen dat ik geen dromen heb over mijn toekomst.” Het liefst wil ze een bestaan opbouwen als documentairefotograaf. Een verhaal vertellen met foto’s, storytelling, zal de komende jaren populairder worden, verwacht ze. “Mensen willen graag dat iets persoonlijk wordt gemaakt.”

Lees ook: 

Een brugklas, vijf ouders met kanker

Eén brugklas, vijf pubers, vijf ouders met kanker. Dit bizarre toeval vormde de basis voor ‘Kankerklas’ van journalist Corien van Zweden. Zelf had ze geluk: haar borstkanker leek goed te genezen. Maar toen ze haar boek bijna af had, kwam de ziekte terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden