FilmrecensieQT8: The First Eight

Film over Tarantino besteedt wel erg weinig tijd aan heikele kwesties als #MeToo en Weinstein

Uma Thurman en Quentin Tarantino op de set van Pulp Fiction (1994).

QT8: The First Eight
Regie: Tara Wood
★★★

Zoveel documentaires over filmregisseurs verschijnen er niet in de bioscoop. Leuk dus, dit portret van Quentin Tarantino en zijn eerste acht films, ook al heeft hij er inmiddels tien gemaakt. Dat komt omdat ‘QT8: The First Eight’ een tijdje op de plank lag. Oorzaak: de juridische puinhoop die volgde op de #MeToo-aanklachten tegen Harvey Weinstein. Tarantino werkte jarenlang samen met de inmiddels gevallen Hollywoodproducent. Naar verluidt kreeg de Amerikaanse regisseur Tara Wood haar documentaire pas terug na inmenging van Tarantino zelf. En dat maakt deze film eigenlijk meteen een geautoriseerd portret. 

Het begint aanstekelijk, met anekdotes over Tarantino, de autodidact die op zijn vijftiende van school ging en zich via bioscoop en videotheek ontpopte tot een formidabel scenarist en regisseur. In 1992 maakte hij zijn regiedebuut met de explosieve gangsterfilm ‘Reservoir Dogs’, en het was meteen vlam in de pan. Tarantino ging naar Cannes als onbekende, onafhankelijke filmmaker en keerde terug als ster. Twee jaar later won hij in Cannes de Gouden Palm voor ‘Pulp Fiction’ waarmee hij John Travolta en passant een rentree in de filmwereld bezorgde. 

Heetste hangijzer

Ook heikele zaken komen langs, zoals het door de Afro-Amerikaanse regisseur Spike Lee bekritiseerde gebruik van het woord ‘nigger’. Opmerkelijk is dat in de documentaire niet Spike Lee maar Tarantino-acteurs Samuel L. Jackson en Jamie Foxx hierover aan het woord komen. “Politieke correctheid verstikt de kunst”, zo meent Foxx. 

Ook in de kwestie Uma Thurman (ze sprak zich uit over de onveilige situatie op de set van ‘Kill Bill’ en het ernstige nek-en knieletsel dat ze opliep) is het niet de actrice zelf die hierover wordt geïnterviewd. Na een kort excuus - sorry, er was die dag helaas geen stuntcrew op de set - moeten de makers snel door naar het heetste hangijzer: de samenwerking met Harvey Weinstein.

Ook hier maakt de documentaire de indruk dingen recht te willen zetten. “Ik had iets moeten zeggen, maar deed het niet”, zo liet Tarantino eerder weten over de dingen die hij waarnam inzake Weinstein. Tarantino’s spijt daarover wordt hier nog eens herhaald. Ook wordt verwezen naar de enorme macht die Weinstein had en de angst die hij inboezemde. Het zijn allemaal kwesties waar je nog wat langer bij stil zou willen staan, en meer over zou willen horen, maar waar hier niet echt de tijd voor is.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden