TV-column Renate van der Bas

Femke Halsema kon in de laatste ‘M’ zichzelf zijn, en dat was een verademing

Femke Halsema in de laatste ‘M’ van dit seizoen.

Maandag om 7 uur kan je zappen wat je wilt, maar geen ‘M’ meer. Op NPO 1 wordt het apies kijken op dit tijdstip: de EO-natuurserie ‘Dynasties’ wordt deze week opnieuw uitgezonden. Op NPO 2 óók herhalingen: Ruben Terlou reizend door het hart van China. Weinig spannend allemaal. Wie weet krijgen de kijkcijfers van het NOS Jeugdjournaal op NPO 3 daardoor ­deze zomer wel een enorme oppepper: actualiteitenjunks moeten toch ergens naartoe voor hun shot nieuws op de vroege avond.

Veel hebben Bos en ik dit seizoen niet geschreven over M, de talkshow van Margriet van der Linden. Zo nu en dan citeerden we een relevante uitspraak, wanneer in haar programma over andere tv-programma’s werd gepraat. Maar, vrijwel geruisloos heeft M zich nu dan toch genesteld tussen de Belangrijke Tafels.

Na een zenuwachtig en te opgefokt eerste seizoen, raakte Van der Linden dit jaar in kalmer vaarwater. Ze was ontspannender, luisterde ­beter, er werd meer gelachen en ze roeide stug door met een thema dat haar aan het hart ligt: emancipatie. Of het nu gaat om vrouwen, minderheden of iedereen die hoort bij een letter uit het rijtje LHBTIQAPC (dat dekt geloof ik alle smaken).

Geen kritische discussie, wel een openhartig gesprek

Geen wonder dat M bij het interview met Femke Halsema – in de laatste aflevering afgelopen vrijdag – als openingscitaat koos voor: “De komende jaren zult u mij aan de zijde vinden van al die mensen die vreedzaam het recht opeisen om zichzelf te mogen zijn”. Een uitspraak die de Amsterdamse burgemeester deed bij haar installatie – nu bijna een jaar ­geleden – en die Van der Linden ook op het lijf geschreven is.

Twee vrouwen met eenzelfde doel voor ogen: het werd bepaald geen kritische discussie. Wel ontspon zich een openhartig en menselijk gesprek met een burgemeester die bij M zichzelf kon én wilde zijn. Was ik een Amsterdammer geweest, dan had ik misschien heel andere kwesties de revue willen zien passeren, maar als buitenstaander had Halsema me binnen twee minuten in haar kamp toen ze vertelde: “Ik heb nog heel vaak dat ik achterin de auto zit en denk: wowowow”. Haar hand voor haar mond slaand, om haar eigen ongeloof aan te geven: “Een havo-leerlinge uit Enschede die zichzelf zoveel jaar later terugvindt als burgemeester van Amsterdam, als eerste vrouw op die plek.”

Halsema was ontwapenend eerlijk, en prettig anti-stoer. Ze wilde bijvoorbeeld wel volhouden nooit op Twitter de hashtag #femkehalsema in te tikken, maar bekende op enig aandringen dit toch weleens te doen. ‘Enig masochisme’ is haar niet vreemd, gaf ze toe.

Echt een mevrouw

Een ander inkijkje in haar persoonlijk bestaan was toen ze vertelde wat haar vriendinnen zeiden, ­nadat ze afgelopen mei statig en met serieuze hoed haar rol had vervuld tijdens de Dodenherdenking: ‘Je bent nu wel echt een mevrouw ­geworden’.

Tekenend is ook haar reactie op de aantijging van een directeur van het Haga Lyceum, die haar een ‘dom gansje’ noemde. Ze wuift dit niet macho weg als ‘gewoon een domme opmerking’, maar noemt het beestje bij de naam: seksisme. Waarbij ze zich gelukkig prees dat zo’n belediging van haar afglijdt als ‘water van een vette eend’.

Verademend dacht ik, een publieke figuur die niet zo ingewikkeld doet als het over haar imago gaat. Bij M paste het prima.

Vier keer per week schrijven Renate van der Bas en Maaike Bos columns over televisie.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden