TV Column

Favela-achtige toestanden in brexit-Engeland

Journalist Stacey Dooley in ‘Stacey Dooley: Shot by my neighbour’

Een epidemie aan steekmoorden in Groot-Brittannië, tieners met messen en bendes in achterbuurten. Het doet denken aan de favela’s in Zuid-Amerika. Trouw schreef er woensdag over en het Belgische VRT Nieuws wijdde er een item aan. 

Dit jaar zijn al tien jongeren tussen de 14 en 19 jaar vermoord in de straten van Londen, Manchester en andere steden.

De VRT liet alarmerende cijfers zien (het aantal steekpartijen is sinds 2014 bijna verdubbeld tot 42 duizend per jaar, met vorig jaar 285 doden), en de wereldvreemde reactie van premier Theresa May. Zij had als minister van binnenlandse zaken onder Cameron flink bezuinigd op de politie en ontkende dat meer politie zou helpen. “Dit probleem laat zich niet weg arresteren”, zei ze onder luid boe-geroep in het Lagerhuis.

Waar liggen haar prioriteiten? Engeland begint een staat in verval te worden, liet de serie ‘Toms Engeland’ (NTR) vorig jaar al zien. De schellen vallen je pas echt van de ogen als je de documentaires van de Britse Stacey Dooley ziet over jongeren in Engeland en Ierland, dinsdag en woensdag op Canvas als ‘Terzake docu’. 

Dinsdag onderzocht ze de dakloze jongeren in Engeland, ruim honderdduizend. Ze belanden uit de jeugdzorg zo op straat of kunnen de hoge huren niet betalen. Opvanglocaties hebben maar acht bedden. Wie die misloopt, kan een slaapzak lenen maar wordt op straat beroofd, of erger.

Op naar Belfast

Woensdag werd het nog grimmiger. In ‘Stacey Dooley: Shot by my neighbour’ toog Dooley naar het Noord-Ierse Belfast waar gewapende bendes de wijken beheersen met vergeldingsacties. De burgeroorlog van 1969 tot 1998 tussen Noord-Ierse katholieken (republikeinen, vóór afscheiding van de Britten) en protestanten (loyalisten, voor eenheid met Engeland) is voorbij, maar het geweld ligt altijd op de loer. Een huiveringwekkend vooruitzicht nu brexit Noord-Ierland hard kan treffen.

Republikeinse oud-IRA-leden vormen er paramilitaire bendes die met eigenrichting zogenaamd de gemeenschap helpen. Over politie-onmacht gesproken. Drugsdealers, joyriders of vandalen kunnen ‘social action’ verwachten: een aangekondigd bezoekje waarin ze door de knieën en enkels worden geschoten.

Dooley spreekt een jongen die op de lijst van ‘gewaarschuwden’ staat. Hij leeft van de stress constant op de pillen. ’Ik wil niet nuchter zijn als ik beschoten word.’ Een ander vertelt hoe het ging. Hij moest op het aangekondigde tijdstip op zijn buik gaan liggen en werd knie voor knie beschoten. In Ierland. In Europa. In deze tijd.

Dooley krijgt uiteindelijk zo’n paramilitaire groep te spreken. Ze wordt in een geblindeerde bus naar een geheime locatie gereden. ‘Dit is waanzin’, zegt ze bang. Ondanks haar enorme staat van dienst (documentaireprijzen, een bestseller en koninklijk lintje) wordt ze komende zaterdag pas 32 jaar en wil niet dood.

Even later zit ze tegenover vier gewapende en gemaskerde kerels en vraagt hoe zij hun daden rechtvaardigen. “In een ideale samenleving los je problemen niet met geweld op. Maar dit is geen normale samenleving”, zegt de woordvoerder op beschaafde toon. “We zijn normale mannen. Misschien wonen we wel naast je oma. We komen uit het niets, plegen onze daden en verdwijnen weer.”

Een koude tocht daar aan de toekomstige grens van Europa.

Tv-columns

Vier keer per week schrijven Renate van der Bas en Maaike Bos columns over televisie. Meer columns leest u in het dossier.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden