INTERVIEW

Famke Louise: Ik ga nog meer gekke dingen doen

Famke Louise: ‘De magie die ik bij K3 voelde, dat is het beste gevoel ever’. Beeld Martijn Gijsbertsen

Sinds haar debuutsingle ‘Op me monnie’ richt Famke Louise Meijer, voorheen bekend als vlogger, zich volledig op de muziek. Zaterdag staat ze op popfestival Noorderslag in Groningen. ‘Je zou mij best een feminist kunnen noemen.’

Haast onherkenbaar, in een gemakkelijke trui, zit Famke Louise iets onderuitgezakt aan een kop gemberthee en een bord pompoensoep in haar woonplaats Amsterdam. Het glinsterende sieraad met de initialen FL bevestigt dat dit de maker is van ‘Op me monnie’, de debuutsingle die – mede vanwege de ongebruikelijke video – het meest besproken liedje van het jaar werd. In het zakencafé waar het interview plaatsvindt, lijkt niemand iets om haar aanwezigheid te geven. Op straat is dat anders; daar wordt ze voortdurend aangeklampt. In een openhartige documentaireserie op Videoland vallen jonge meisjes haar in de armen, huilend van zenuwen en geluk. Het herinnert Famke Louise (20) aan haar kindertijd, toen ze idolaat was van K3.

“De magie die ik bij K3 voelde, dat is het beste gevoel ever. Het is speciaal dat kinderen datzelfde nu meemaken als ze mij zien. Ik geloof eigenlijk nauwelijks dat het zo is. Waarom zou je fan zijn van mij?” Ze geeft zelf antwoord: “Ik ken mijn volgers en mijn doelgroep zo goed, dat ik precies weet waarmee ik ze kan aanspreken. Daar speel ik op in. Zodra ik iets online zet is het: bam! Ik ontken het altijd om niet arrogant over te komen, maar ik wist dat ‘Op me monnie’ zou ontploffen. Natuurlijk. Het is een gewaagd nummer. Allereerst ben ik een Nederlands meisje dat straattaal gebruikt. De clip is opgenomen in een toko. Ik gooi flessen Fernandes leeg, ik drink Parbo Bier, ik draag cornrows. Dat zijn allemaal dingen waar mensen over praten.”

En gepraat werd er. Tussen de op Youtube gebruikelijke scheldkanonnades en doodsverwensingen stonden berichten van mensen die over de cornrows vielen, een traditionele Afrikaanse haardracht. “Natuurlijk weet ik wat culturele toe-eigening is. Ik vind die vlechten gewoon mooi en dit leek me een cool concept. Het is nooit de bedoeling geweest om iemand te kwetsen of andere culturen te misbruiken. Van donkere vrienden heb ik alleen maar positieve reacties gehad.”

Beeld Martijn Gijsbertsen

Aan het begin van haar documentaireserie leest Famke Louise, schijnbaar onaangedaan, enkele reacties op haar video’s voor. De wens dat ze wordt aangereden door een bus is nog de meest vriendelijke. “Vanaf mijn zestiende zeggen mensen de naarste dingen over mij. Op een gegeven moment boeide het niet meer. Ik heb een schild om me heen gebouwd. Voor mij is het de normaalste zaak van de wereld dat ik word gehaat. Het is een overblijfsel uit de vlogtijd. Ik maakte filmpjes die inderdaad niet door de beugel konden. We hielden elkaar voor de gek; ik deed bijvoorbeeld alsof ik vreemdging of van het dak was gevallen. Er was ook veel jaloezie omdat ik de vriendin was van (collega-vlogger) Snapking. Mijn vlogs heb ik allemaal offline gehaald. Ja, ze duiken hier en daar weer op. Dat is het risico van internet. Het verdwijnt nooit meer.” Ze haalt haar schouders op. “Ik wil op de toekomst focussen.”

Die toekomst ligt in de muziek. Afgelopen jaar trad Famke Louise vooral op in discotheken, met een dj en microfoon als enig toebehoren. Haar optreden op Noorderslag moet een nieuw tijdperk inluiden. Met een spectaculair optreden – ‘on-Nederlands, met dansers, rook en speciale effecten’ – wil ze de programmeurs van de zomerfestivals overtuigen. “Ik zal het van de show moeten hebben. Zo mooi als Maan of Tabitha kan ik nou eenmaal niet zingen. Daarom gebruik ik ook autotune. Ik zie mezelf meer als entertainer dan als zangeres.”

Straattaal

Noem het onzekerheid, noem het valse bescheidenheid. Famke Louise is wel degelijk muzikaal. Als kind speelde ze viool en zat ze op zangles. Ze heeft inderdaad niet het bereik van Glennis Grace, maar wel een typische, iets verveelde manier van zingen en rappen. Soms wringt het een beetje en juist dat maakt het eigen, zoals de blue notes van Miles Davis. Voor het speelse effect stopt ze soms iets te veel woorden in een zin (of juist te weinig) en haar ­oeuvre is enorm afwisselend: waar ‘Vroom’ – vermoedelijk onbewust – teruggrijpt op de duistere noiserap van bands als Dälek, staat ‘Slide’ bol van de commerciële dancehall-invloeden. En nee, ze is geen taalvirtuoos als Winne of Sticks, maar haar teksten zorgen regelmatig voor een glimlach. In ‘Slangen’ zingt ze bijvoorbeeld: ‘Ik heb meer clout (invloed, red.) dan jou / en ik weet dat het is: dan jij / maar schijt.’

“Ik ben wel een liefhebber van taal, ja. Vooral van straattaal. Dat spreek ik niet met vrienden, maar ik gebruik het wel in mijn liedjes. Grammaticale fouten mag je best maken. In dit voorbeeld doe ik het uiteraard expres, puur omdat het lekker klinkt.”

Seksistische kant

Dat Famke Louises entree in de muziekwereld niet door iedereen werd toegejuicht, had niet alleen met die vlechten en haar verleden als vlogger te maken. Er zit een seksistische kant aan het verhaal. Meer nog dan in de popwereld maken in de hiphopwereld mannen de dienst uit, zowel voor als achter de schermen. Hoewel dit aan het veranderen is, scoren sommige mannelijke rappers nog steeds hits met vrouw­onvriendelijke teksten. 

“Ik vind dat niet oké, al moet iedereen vooral zelf weten wat hij doet. Sommige teksten worden buiten de scene ook weleens verkeerd begrepen. Het woord ‘bitch’ heeft voor mij bijvoorbeeld geen negatieve bijklank. Mijn moeder en ik noemen elkaar zelfs zo.

“Ik heb mij altijd welkom gevoeld in de hiphopscene. Mijn eerste liedje was ook gewoon gangster, natuurlijk. Ik merk wel dat je als vrouw harder moet werken om relevant te blijven. Uiterlijk speelt een grotere rol. Morgen gaan we foto’s maken voor bij dit interview. Dan kan ik niet in deze kleren aankomen. Ik geloof dat met de tijd alles gaat veranderen. Er komen steeds meer vrouwen in de scene. Voor mezelf zie ik een belangrijke rol weggelegd. Ik ga nog meer gekke dingen doen om het verschil te maken.”

Waar we aan moeten denken? Dat weet ze zelf ook nog niet. Misschien geeft ‘Zonder jou’ een indicatie, een traag popnummer waarin ze afrekent met haar ex-vriend, met wie ze een verstikkende relatie had. “Toen ik begon met muziek maken dacht ik: dit is het moment waarop ik een voorbeeldfunctie kan vervullen. Ik wil dat andere meiden die zoiets meemaken weten dat er een uitweg is.

“Ik let ook goed op wat ik laat zien. Op mijn Instagram sta ik niet in de club met flessen alcohol. Je ziet geen lachgas. Ik kleed mij soms uitdagend, maar dat doe ik omdat ik dat wil, omdat ik blij ben met mijn lichaam. Ik scheer mijn benen, dat wel, omdat ik al dat haar niet lekker vind zitten. Zou ik er gelukkig van worden, dan kweekte ik meteen een oerwoud. Ik doe die dingen niet voor een man. Ja, in die zin zou je mij een feminist kunnen noemen.”

VROUWELIJKE RAPPERS ZETTEN HIPHOPCLICHÉS NAAR HUN HAND

Het idee dat je stoer en mannelijk moet zijn om hiphop te maken houdt niet langer stand. Vrouwen (en een enkele man, maar het gaat nu even over vrouwen) zijn hard bezig het genre te herdefiniëren. Niet in het minst dankzij Youtube, waar ze zonder tussenkomst van platenmaatschappijen hun eigen verhaal kunnen laten horen.

De belangrijkste opkomende artiesten van Nederland en de rest van Europa spelen van woensdag tot en met zaterdag in Groningen. Hier vindt voor de drieëndertigste keer Eurosonic Noorderslag plaats, de tot leven gewekte voorjaarsaanbieding van de muziekindustrie. Voor het eerst zijn vrouwelijke hiphopartiesten ruim vertegenwoordigd. Ze vormen een diverse groep en dat stemt hoopvol: waar ‘vrouw’ in het verleden nog weleens als genre werd aangeduid, eisen deze artiesten nu allemaal hun eigen hokje op.

S10 Beeld -

Een van de interessantste nieuwkomers is S10, pseudoniem van Stien den Hollander uit Hoorn. Piepjong als ze is (18), heeft ze al een heel leven achter zich. Haar muziek gaat over de stemmen in haar hoofd, haar gedachten aan zelfmoord en de tijd die ze in een psychiatrische jeugdkliniek doorbracht. Loodzware kost inderdaad, waar ze helder en eerlijk over zingt met haar eigenzinnige, ietwat zeurende stem. Inmiddels gaat het goed met haar en zingt ze ook over luchtigere onderwerpen. Hiphopclichés zet ze naar haar hand. Waar andere rappers trots over hun nieuwe kleding rappen, zingt S10: ‘Ik kocht een Gucci-belt / maar ben nog steeds niet gelukkig’.

Flohio Beeld -

Het beste nieuws uit Engeland heet Flohio. Zij maakt grime, een typisch Britse rapstroming, donker en energiek. In feite doet ze niets anders dan de grote mannen in het genre, zoals Dizzee Rascal, Stormzy en Skepta: in korte, venijnige zinnen roept ze zichzelf zonder al te scherpe taalvondsten keer op keer uit tot de beste. Haar vitaliteit en branie werken echter aanstekelijk, zodat de BBC haar toevoegde aan het toonaangevende elitelijstje ‘The sound of 2019’.

Reykjavíkurdætur Beeld -

Over lijstjes gesproken: VPRO’s 3voor12 plaatste Reykjavíkurdætur in een lijst met ‘meest bizarre acts op Eurosonic’. Dat een serieus muziekmedium dat doet, geeft aan dat vrouwen nog een lange weg hebben af te leggen. 3voor12 heeft niet eens on­gelijk: terwijl een mannengroep als Wu-tang Clan 25 jaar geleden al succes oogstte zonder dat iemand een wenkbrauw optrok, is het nog altijd uitzonderlijk dat tien vrouwen samen hiphop maken. Wat dat betreft is alleen al hun bestaan een statement. Daar blijft het niet bij: in hun teksten trekken ze fel van leer tegen ongelijkheid in alle gedaanten.

Latifah Beeld -

Mannelijke rappers die bogen op de wonderlijke combinatie van mierzoete liefdesliedjes en vrouwonvriendelijke raps hebben op zichzelf al iets lachwekkends, maar wanneer je ze aan Latifah spiegelt, staan ze helemaal te kijk. ‘Praatjes, praatjes, boy / Ik ken ze al / Val niet in je val’ rapt ze op ‘Self Love’. Ze bewandelt alle populaire stromingen en groeide uit tot een van de meest geliefde rappers van ons land. Onlangs bracht ze de hartverscheurende, autobiografische single ‘Papa’ uit: ‘Papa, waarom ben je zo laf? / Je showde me love overdag / Maar raakte me aan in de nacht.’

Eurosonic Noorderslag vindt plaats van 15 tot en met 18 januari in Groningen. Op de eerste drie dagen spelen meer dan tweehonderd Europese artiesten op diverse locaties in de binnenstad. Zaterdag staat de Nederlandse muziekscene centraal in de Oosterpoort. Zie www.esns.nl voor meer informatie.

Lees ook:

Achter haar ‘fakking shine’ schuilt ook bij Famke Louise de pi

Zondagavond ging de vierdelige documentaireserie over vlogger, model en zangeres Famke Louise op Videoland online. Het blijkt een open coming of age-portret van een stormachtige opkomst én de golf van haat die ze op sociale media over zich heen kreeg.

Dit zijn de vijf beste albums van 2018 (allemaal van vrouwen)

Hoewel zijn nummer één een onbeschaamd zoetsappige, gendernormatieve countryplaat is, zag muziekredacteur Joris Belgers in zijn jaarlijstje overduidelijk de invloed van #MeToo. Sowieso viel op dat vrouwelijke popartiesten de sterkste platen van 2018 afleverden.

Hoe YouTube een nieuw soort Bekende Nederlander creëert

Vlogger Famke Louise werd bekend bij het grote publiek nadat ze opeens begon te zingen. En er zijn meer vloggers die een muziekcarrière beginnen. Of de theaters ingaan. Of beginnen met acteren. De vloggeneratie slaat haar vleugels uit.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden