Recensie

Fabuleuze strijkers in pareltje van Fanny Mendelssohn

Chiaroscuro Kwartet.Beeld hoto credit: Sussie Ahlburg

Chiaroscuro en Brautigam
Darmsnaren mengen perfect met Streicher-vleugel
Chiaroscuro Kwartet, Ronald Brautigam
★★★

Wie regelmatig traditionele kamermuziekseries bezoekt, krijgt wellicht de indruk dat historisch geïnformeerd musiceren op oude instrumenten aan dit deel van de muziekwereld voorbijgaat. Zeker bij strijkkwartetten.

Het nog jong ogende maar toch al in 2005 opgerichte Chiaroscuro Kwartet is een uitzondering op deze regel. Op darmsnaren en met historische strijkstokken spelend, zorgde het maandag in de Kleine Zaal van het Concertgebouw voor een prachtige uitvoering van Joseph Haydns Strijkkwartet in Bes opus 76/4. Dit 'Sonnen-aufgang'-kwartet begon betoverend, inderdaad als een opgaande zon.

Maar spoedig brak de storm los: Chiaroscuro deed hier zijn naam (licht-donker) alle eer aan. Het menuet leek erg snel voor zo'n bevallige hofdans, maar dat ligt ook aan Haydn. Die creëerde in dit derde deel eigenlijk al een scherzo zoals dat decennia later in de hoogromantische vierdelige sonatevorm het oude menuet zou gaan vervangen.

Optimaal

Onder de inspirerende aanvoering van de innemend musicerende primaria Alina Ibragimova liet Chiaroscuro horen dat vibrato veel effectiever is als het slechts op incidentele tonen wordt toegepast bij wijze van versiering. De gepassioneerde musici bewezen dat het overwegend vibratoloos strijken allerminst problematisch voor de zuiverheid hoeft te zijn. Ook dat zij in hun interpretaties, samenspel en techniek vele gerenommeerde strijkkwartetten naar de kroon steken.

Een onbekendere parel bleek het Strijkkwartet van Fanny Mendelssohn. Dit werk toonde hoezeer het zusje van Felix met hetzelfde talent begiftigd was als haar beroemde broer. Prachtige lyrische momenten werden afgewisseld met grote dramatische welvingen, uitmondend in de wervelstorm van de finale. Wat een virtuositeit vertoonden deze fabuleuze strijkers!

Na de pauze kroop Ronald Brautigam achter een originele Streicher-vleugel uit 1847 om met Chiaroscuro het beroemde Pianokwintet in Es van Robert Schumann te vertolken. In dit grootse, meeslepende werk pakte het samenspel tussen het kwartet en Brautigam op de Weense fortepiano fantastisch uit. Aanvankelijk leek de vleugel wat zacht te klinken ten opzichte van de krachtig, bij vlagen ruig spelende kwartetleden, maar ook voor de luisteraar was het wennen aan deze andere klankbalans. De vijf musici wisten alle dramatische en lyrische aspecten van deze enerverende kamermuziek op organische wijze optimaal gestalte te geven.

Lees hier meer recensies van Trouws muziekrecensenten.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden