Review

Er wordt heel lang gewacht en oneindig veel gehunkerd

,,Ik wilde dat ergens iemand op me wachtte...' zegt een jonge dienstplichtige in een van de verhalen uit de gelijknamige bundel van Anna Gavalda.

Hij is niet de enige in dit verrassende prozadebuut van de dertigjarige Française. Er wordt veel en soms ook heel lang gewacht. En er wordt oneindig veel gehunkerd. Naar de grote liefde, naar een kind, maar vooral naar aandacht van die ene waar de hoofdpersoon in stilte verliefd op is. De verrukkingen en kwellingen van de liefde, de onzekerheid, de wanhoop en de euforie, het hele bekende scala aan gevoelens roept de schrijfster op in haar twaalf korte verhalen. De liefde -en zeker verliefdheid- werkt in de literatuur al gauw als bananenschil, maar Gavalda glijdt niet uit: in haar verhalen worden grote gevoelens zonder enige pathos verwoord. Precies en onnadrukkelijk wordt in minutieuze observaties de betekenis onthuld van de liefde of het verlangen daarnaar van de personages. Of het nu gaat om een man die na twaalf jaar zijn grote liefde weer ontmoet, de onzekere militair die verliefd is op het vriendinnetje van zijn broer, of het meisje met een blind date. De levensechtheid van deze figuren en de souplesse waarmee Gavalda als debutant haar verhalen ontspint, dwingen bewondering af. Betoverend vond ik daarbij de humor, ironie en verfrissende oorspronkelijkheid in deze kleine liefdestragedies en romances, waarin beurtelings mannen en vrouwen, vaak tobbers en desperado's, het woord nemen. Gavalda is erin geslaagd om in die bijzondere verhalen het algemeen menselijke te laten zien en in het algemene het unieke. Dat is een groot compliment.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden