Recensie

Emilio Guzman als ridder die niet meer wil vechten

Emilio GuzmanBeeld xx

Cabaret
Kom dan!
Emilio Guzman
★★

Moet je wel een kind op de wereld zetten? Cabaretier Emilio Guzman twijfelt hardop in zijn vierde soloprogramma 'Kom dan!' Zijn vriendin wil moeder worden, maar schuilt in Guzman wel een vader?

Het is een herkenbare en authentieke vraag, die voor Guzman een scherp randje heeft. Want zijn eigen vader, een werkloze alcoholist die al gauw uit zicht verdween, was niet bepaald voorbeeldig. De twijfel én de afwezige vader zijn bekende thema's uit eerdere voorstellingen. Ook komt in de Amsterdamse Kleine Komedie zijn flamboyante broer Javier Guzman, net als hij cabaretier, weer voorbij. Emilio is het brave broertje: terwijl Javier verslaafd was aan alcohol en drugs, is hij aan nu.nl verslaafd.

Als politiek geëngageerd cabaretier móet Guzman het nieuws wel fanatiek volgen, vertelt hij, in een decor met een grote wereldbol op de achtergrond. Zelf draagt hij een zeventiende-eeuwse variant van het ridderkostuum, een Don Quichot-outfit. Cervantes' edelman is één van zijn jeugdhelden.

Nut

Maar de laatste tijd blijkt Guzman met het nieuws niet meer zoveel te kunnen. In eerdere voorstellingen maakte hij zich kwaad over het populisme, maar wat heeft dat nog voor zin? "Het heeft niks geholpen, het is alleen maar erger geworden." Trump, Wilders, Baudet, Guzman kan hun koppen niet meer zíen. En intussen gaat de wereld gewoon naar de knoppen.

Van dit besef wordt Guzman niet eens somber, maar lacherig en onverschillig. "Als politici niet verder komen dan het verplicht stellen van het Wilhelmus, ga ik ook niet meer mijn best doen." Dat is een grap natuurlijk, maar wel een gevaarlijk uitgangspunt voor een voorstelling. Die krijgt door Guzmans eigen gebrek aan opwinding niet echt een bite. Als het hem niet zoveel kan schelen, hoe moet het ons dan raken?

De cabaretier als Don Quichot: het is een mooie metafoor in een prettig, rustig verteld verhaal. Maar een ridder die de strijd heeft opgegeven, die er laconiek zijn schouders over ophaalt, maakt een futloze indruk. De cabaretier zonder woede is een tikje saai.

Al valt er om Guzmans geweldige imitatie van Geert Wilders, compleet met betweterig vingertje, wel hartelijk te lachen. Dat heeft zijn jarenlange studie van het populisme toch maar mooi opgeleverd.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden