Boekecensie Elton John

Elton John en het ongelukkige mannetje

Elton John heeft een hekel aan boeken en films die de schijn ophouden en het publiek wijsmaken hoe volmaakt artiesten zijn. “Artiesten zijn niet perfect. Niemand is perfect”, schrijft hij in zijn autobiografie, met medewerking van Alexis Petridis, muziekjournalist van The Guardian.

En dus houdt de popster, geboren als Reginald Kenneth Dwight, allesbehalve de schijn op in ‘Ik, Elton John’. Net als eerder dit jaar in de musicalfilm ‘Rocketman’ vertelt hij openhartig over zijn zelfmoordpogingen, zijn verslaving aan alcohol, drugs en pijnstillers, zijn eetstoornis en zijn vulkanische woede-uitbarstingen. 

En natuurlijk de ‘perverse, seksuele escapades’ als trots homoseksueel. “Ik keek liever, ik was een voyeur. Dat ik niet zo geïnteresseerd was in neuken is de reden dat ik geen hiv heb opgelopen. Anders was ik al dood geweest.”

Een signeersessie van sir Elton in London. Beeld Getty Images

De 72-jarige John neemt de lezer mee zijn dieptepunten in. Als hij zichzelf in een paranoïde cokebui heeft opgesloten in een hotelkamer. Snuivend, whisky slempend, kotsend na een heftige eetbui. De afkickkliniek blijkt de enige optie. Want wat anders? “Rondhangen in een ondergekotste badjas en hele dagen coke snuiven en porno kijken?”

Alleen voetbal verbindt hem met zijn strenge vader

Alleen het voetbal, zijn cluppie Watford waar hij voorzitter van is geworden, houdt hem nog een beetje op de been. De sport is ook het enige dat John verbindt met zijn strenge, afstandelijke vader, die ‘bezeten’ is van de gedachte dat zijn zoon de familienaam te schande zou maken. “Ik denk tot op de dag van vandaag weleens dat ik dingen doe om mijn vader te laten zien wat ik waard ben. En hij is al sinds 1991 dood.”

En dat alles klinkt wellicht als zwelgen in verdriet en machteloosheid. Maar John dist de heftige episodes op met een fikse klodder humor en zelfspot. Zoals wanneer hij een landgoed koopt en besluit de Georgiaanse stijl en decoraties “te negeren ten faveure van een stijl die interieur-ontwerpers kennen als Popster Draait Halverwege De Jaren Zeventig Compleet Door”.

Levendig vertelt hij over zijn opkomst als musicus samen met zijn maatje en tekstschrijver Bernie Taupin. Plots kan hij popsterren als John Lennon, Freddie Mercury en Keith Moon tot echte vrienden rekenen. “Alsof de hoezen van mijn platenverzameling tot leven waren gekomen. Wat gebeurt hier verdomme?” 

Wellicht hadden John en journalist Petridis daar kunnen stoppen. Bij de muzikant die wereldwijd 300 miljoen platen verkoopt. Maar in een autobiografie kan de wereldster niet om zijn vele werk voor aidsfondsen heen, net als zijn ouderschap met zijn man David Furnish.

En pas jaren later beseft hij dat de ‘Ik’ niet alleen Elton John is, maar ook het ‘ongelukkige mannetje’ Reginald Dwight. “Door afstand van Reg te nemen heb ik geleerd dat de dingen verkeerd liepen als ik te ver bij hem – de doodgewone vent die ik ooit was – uit de buurt raakte.”

Ik, Elton John. Uitgeverij Lebowski, 416 pagina’s; € 24,99

Lees ook:

Elton John mag 72 zijn, hij speelt nog met het vuur en plezier van zijn jonge dagen

De twee Nederlandse concerten van Elton Johns afscheidstournee leken zich niet onder een gelukkig gesternte te voltrekken, maar vanaf het moment dat de poplegende gekleed in een glitter-rokkostuum het podium in een uitverkochte Ziggo Dome betrad, ging alles van een leien dakje.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden