Review

Elf weken wachten op Lady Lolly Londen

Hans Hagen is een tamelijk allround en subtiel schrijver van boeken voor kinderen van drie tot plusminus twaalf jaar. Samen met zijn vrouw Monique schreef hij onder meer drie dichtbundels en twee prentenboeken voor de allerjongsten (drie jaar en ouder). Als je dat echt goed wilt doen, dan moet je met een noodzakelijkerwijs beperkte woordenschat een helder en maximaal resultaat zien te bereiken. Dat lukt de Hagens over het algemeen goed.

Verder heeft Hans Hagen nog een hele rist verhalen en poëzie op zijn naam staan, waarvan de inmiddels acht delen tellende reeks over Jubelientje (voor kinderen vanaf vijf jaar) wel de populairste is. Menig Jubelientje-boek werd getipt door de Nederlandse Kinderjury. Anderzijds ontving hij in zijn carrière ook al drie Zilveren griffels. En ook dat lijkt me kenmerkend voor de man: dat hij zowel bij de jonge lezers zelf als bij volwassen professionele jury's behoorlijk goed in de markt ligt.

Zijn nieuwste boek is opnieuw een voorleesboek en heet 'Zwaantje en Lolly Londen'. De illustraties zijn zoals zo vaak bij Hagen van Philip Hopman. Het geheel ademt een talige soepelheid, geestigheid en onderhoudendheid uit zoals je die van Hagen kunt verwachten. Zoals dit dialoogje, zich afspelend op de ochtend van Zwaantje's verjaardag. Zij komt al vroeg de slaapkamer van haar ouders binnengestormd. ,,'Halfzes', zei papa, 'het is...' 'Feest!' riep ik. 'Het is de verjaardagsdag van jullie kind! Gefeliciteerd! Met mij! Waar is mijn cadeau?''' Helaas: het cadeautje wordt pas over drie weken geboren... Het is een jong rashondje, wit en parmantig, (een Westie) maar Zwaantje zal dus nog wel even geduld moeten hebben. Toch is ze dolblij met het toegezegde cadeau en alle andere cadeaus die ze op haar verjaardag zelf wél direct krijgt: een halsband, een riem, een hondenmand et cetera.

Het dringt pas langzaam tot haar door dat de jonge pup eerst 8 weken bij zijn moeder moet blijven. Dat wordt dus 3+8 is elf weken wachten...! Maar 3 weken later ziet ze haar hondje dan toch voor de eerste keer. De eigenaar vertelt haar dat ze een Engelse naam met een L voor het beestje moet verzinnen, want hij is als fokker ooit bij A begonnen en dit is nest L. Dat wordt nog moeilijk: ,,Ik wou dat ik je naam al wist. Dag hond-zonder-naam in een kist''. Dit laatste citaat laat zien dat Hagens proza altijd wel iets dichterlijks houdt ook; het lijkt wel de aanzet tot een bescheiden persiflage op 'Marc groet 's morgens de dingen' van Van Ostayen.

En nu maar wachten. Dat valt Zwaantje zwaar. In wanhoop scheurt ze in één keer een hele maand uit de scheurkalender al schiet ze daar natuurlijk niets mee op. Maar eindelijk is het zover en kan ze haar hondje, een teefje, ophalen. En opeens weet ze ook een mooie naam: Lady Lolly Londen!

Het tweede deel van het boek gaat vooral over de vaak humoristische problemen met een jonge hond en hoe je zo'n pup op moet voeden. Grappig is bijvoorbeeld de wandeling waarbij deze 'hooggehakte, beetje bekakte' want parmantige witte lady lekker in een koeienvlaai gaat rollen. Pa's droge commentaar: ,,Moet je die vieze stinkerd nou zien lopen. [...] Het is een dubbel bekakte dame''. Tussen alle problemen door -zindelijk worden, prikken halen bij de dierenarts, een confrontatie met een buldog- groeit Lolly Londen toch voorspoedig op, alleen het luisteren wil nog niet zo best. Daarom gaan vader, Zwaantje en Lolly naar de puppyclub waar ze de commando's en de manier waarop je die honden aanleert goed onder de knie krijgen. Wel na de nodige strubbelingen uiteraard...

Tijdens de vakantie heeft Zwaantje erge heimwee naar Lolly, die niet mee mocht en de 'twee heimweelolly's' die haar tot troost worden aangeboden helpen niet echt. Terug in Nederland beleeft zij echter haar finest hour op een show voor Westies. Veel kakkineuze baasjes maken hun viervoetertjes met talkpoeder en een borstel witter dan wit maar dat vindt Zwaantje nep. Lolly is mooi wit zoals ze is en daarmee uit. En uiteindelijk wint Lolly natuurlijk vanwege haar goede bouw, gebit, staartdracht en wat niet al de competitie. Het lijkt bijna een metafoor op dit frisse en voor de doelgroep zeer onderhoudende boek zelf: eenvoud (en die moet je bevechten!) heeft vaak meer om het lijf dan domme opsmuk.

En over vijf dagen is Zwaantje weer jarig. En wat wil ze graag hebben? Een eigen nest met jonkies van Lolly!

Nogmaals: de wijze waarop Hans Hagen zijn zeer jonge publiek weet aan te spreken is indrukwekkend. Er zit nou werkelijk geen enkele aanstellerij of -hoofdzonde nummer 1 in dit genre!- kinderachtigheid bij. Het is gewoon allemaal ambachtelijk, met veel inlevingsvermogen en schrijfplezier gedaan. En kinderen voelen dat haarfijn aan.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden