Review

'Elektra' is psychothriller op muziek

21.45 uur, Arte

Ze klaagt, ze krijst, ze brult, ze fleemt. Maar ze klinkt ook treurig, hysterisch, haatdragend, én liefdevol. Ze is Elektra, het titelpersonage van Richard Strauss’ opera uit 1909. Meer dan honderd jaar oud is ze dus nu, maar nog altijd komt ze schokkend over, lawaaiig, onverzettelijk, opboksend tegen een honderdkoppig orkest.

Elektra mist vader Agamemnon, die door haar moeder Klytümnestra en haar nieuwe minnaar Aegisth in het bad met een bijl vermoord is. De moeder nam daarmee wraak op haar man, die hun dochter Iphigineia opofferde aan de goden. De cirkel van bloedwraak moet zijn loop hebben, en Elektra zint op die wraak. Ze heeft de bijl waarmee haar vader vermoord is verstopt en hoopt op de medewerking van haar zusje Chrysothemis. Uiteindelijk is het haar doodgewaande broer Orestes die de wraak voltrekt.

Heftige en scheurende muziek componeerde Strauss bij het drama, een psychothriller op muziek, waarin vooral het conflict tussen moeder en dochter op de spits wordt gedreven. In een productie uit het Festspielhaus Baden-Baden worden die respectievelijk vertolkt door Jane Henschel en Linda Watson. In de bak zit de Münchner Philharmoniker onder leiding van Christian Thielemann. Veteraan René Kollo zingt de rol van Aegisth en Albert Dohmen is Orestes.

De gestileerde productie is van de in 2002 overleden regisseur Herbert Wernicke, opnieuw ingestudeerd door Bettina Göschl. De opname is op 29 januari 2010 gemaakt in Baden-Baden.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden