null Beeld

De SerieEl dia menos pensado

El dia menos pensado: genadeloze serie over een wielerploeg zonder plan

Wielrennen is chaotisch, zeker bij Spanjaarden. Het tweede Netflix-documentaire El dia menos pensado is zeker niet gelikt, maar biedt wel zes keer een half uur vertier voor de kenners.

Wielrennen als sport is soms langzaam, saai en urenlang vooral kijken naar hetzelfde scenario. Maar wie de Netflix-documentaire El dia menos pensado kijkt, gebaseerd op het seizoen 2020 van de Spaanse ploeg Movistar, ziet juist hoe hectisch het wielrennen kan zijn, helemaal bij een ploeg die niet alles strak heeft geregeld. Alles gaat mis, en dat levert mooie televisie op.

Veel ploegen hebben cameramensen die de vlieg op de muur zijn en mogen meekijken op vrijwel alle kamers en bij bijna alle besprekingen. Jumbo-Visma gaf bijvoorbeeld dergelijke beelden van de Tour de France aan de NOS, die er afgelopen najaar de documentaire Gode geel mee maakte, waarin onder meer de lijdensweg van Tom Dumoulin aan bod kwam. Andere teams plaatsen een update van een paar minuten na elke belangrijke wedstrijddag. Het Spaanse Movistar kiest voor kleine films, zoals ­onlangs nog een half uur over de Ronde van Burgos voor vrouwen.

Onoverzichtelijk

Op Netflix is sinds kort het tweede seizoen van de serie El dia menos pensado te zien. In het eerste seizoen was al duidelijk dat de leidende personen niet alles even strak georganiseerd hebben. Het is een ­teken aan de wand, want in seizoen twee is eigenlijk alleen de chronologie duidelijk ­ingedeeld. Zes afleveringen, alle rond een half uur, verdeeld over de drie grote rondes: Tour, de Giro en de Vuelta (in die volgorde, want door corona was alles ook ­anders).

Maar binnen die chronologie loopt alles weer verkeerd. De hoofdrolspelers lijken te hebben bedacht dat het organisatorisch nog onoverzichtelijker moet dan in het eerste deel. Dat maakt het ook wel weer bijzondere televisie maakt, al is enige voorkennis wel vereist. Met de kennis van nu was al ­bekend dat Movistar afgelopen jaar een rampseizoen kende met slechts twee overwinningen, ook omdat het zich niet kon aanpassen aan de omstandigheden van na de lockdown. De serie speelt daar genadeloos op in.

Compassie

Het seizoen is danig in de war geschopt door het coronavirus, zo begint het seizoen nog met een winstwaarschuwing. Daarna is het kommer en kwel voor de ploeg. Tactieken komen amper uit de verf, als ze er al zijn. Hoogtepunt is het slot van de serie, waarin de ene ploegleider hoofdschuddend toekijkt hoe een andere ploegleider een tactische order geeft. Bovendien bestaat het woord ‘verkennen’ niet binnen de ploeg, lijkt het. De oude meester Alejandro Valverde verliest een etappe in de Tour de France omdat hij denkt dat de weg omhoog blijft lopen tot de finish, en hij er later pas achter komt dat het helemaal vlak is in de laatste meters. Ach, kan gebeuren.

Bovendien blijven de Spanjaarden binnen de ploeg mensen vol compassie, met als gevolg dat na een faliekant mislukte etappe de bestanden van de Go Pro-camera’s in de ploegleiderswagens worden gewist, omdat de verwijten over en weer anders de hele ­serie zouden bepalen. Dit overigens weer tot ongenoegen van de man die de filmpjes maakt voor sociale media. Het zorgt voor vermakelijke televisie, niet al te best ondertiteld helaas, en toont een kant van het wielrennen die zelden zichtbaar wordt.

Wel goed nieuws was de korte blik op de vrouwenploeg van het team, die dit jaar in Annemiek van Vleuten een toprenster heeft die onder meer al de Ronde van Vlaanderen wist te winnen. Gegarandeerd succes voor seizoen drie. En anders is het half uur over de Ronde van Burgos op YouTube zeker een aanrader.

In De Serie wordt iedere week een serie of podcast besproken die te zien is op tv, Netflix of ergens anders.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden