Recensie

Eerst dineren, dan speuren

Beeld Trouw

Seriemoordenaar slaat toe met gif van dik veertig kluizenaarsspinnen, best onpraktisch, maar effectief.

Dineren in een brasserie in Parijs, of liever nog in de buitenlucht op het Zuid-Franse platteland: de thriller 'Een dodelijk venijn' is de ideale manier voor Frankrijkgangers om alvast in de stemming te komen.

Commissaris Jean-Baptiste Adamsberg, de vaste held van de Franse schrijfster Fred Vargas, gaat weken besteden aan een opvallende reeks moorden op oudere mannen. Maar niet voordat hij, in de traditie die Simenons Maigret begon, de inwendige mens heeft versterkt.

Een soepje vooraf, gevolgd door een kipschotel met wijn en ondertussen fijne gesprekken met de leden van zijn rechercheteam. Over de moorden uiteraard, maar ook over persoonlijke zaken. En na dit al een middagdutje om het speurdersbrein weer scherp te krijgen.

Namen niet zonder betekenis

Adamsberg zal al snel ontdekken dat die oude mannen allen om zeep zijn geholpen met het gif van de zogeheten kluizenaarsspin. Een uiterst schuw insect dat zijn naam eer aandoet door zoveel mogelijk weg te vluchten. De spin heeft wel wat gif in de bek, maar het vergt toch zeker wel dik veertig spinnen om een volwassen man om te leggen.

Hoe is deze vernuftige vorm van seriemoord dan mogelijk? Een oude dame die Adamsberg al vroeg in het boek ontmoet, en met wie hij bijzonder geestige conversaties voert, zal hem helpen het antwoord op deze vraag te krijgen. In de boeken van Vargas zijn de meeste namen niet zonder betekenis, ook die kluizenaarsspin zal een hint blijken te zijn om de achterliggende intrige te doorgronden.

Daar is Vargas een meester in, achter al die recepten en humorvolle dialogen ligt opnieuw een enorm drama. Die Adamsberg, die mag dan veel eten en drinken als Maigret, daar tussendoor weet hij als een echte Sherlock Holmes net de verbanden te zien die de rest van het politieteam heeft gemist.

Wielriekend rookgordijn

Wie de voorkeur geeft aan rechttoe-rechtaan-thrillers zal wellicht even moeite hebben met het ogenschijnlijk onschadelijke, zelfs welriekende rookgordijn dat Vargas driekwart van het boek optrekt. Daar had ze in vorige boeken nog weleens last van, het kabbelde te lang door zonder dat de plot zich verder ontwikkelde.

'Een dodelijk venijn' begint ook wat ongericht, met een intrige die niks te maken lijkt te hebben met het eigenlijke verhaal. Ook de privésores van sommige rechercheurs leiden in het begin af. Maar al snel heeft de lezer daar geen last van. Geleidelijk, maar onmiskenbaar trefzeker bouwt het verhaal op tot een bijzonder hoogtepunt.

Waarop blijkt dat Adamsberg te maken heeft met een tegenstander die alleen maar is te overwinnen door inderdaad uitgeslapen genoeg de strijd aan te gaan.

Fred Vargas
Een dodelijk venijn
Vert. Nini Wielink en Rosa Pollé
De Geus; 492 blz. € 19,99

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden