Klein Verslag

Een update over mijn gezondheidstoestand, als u mij toestaat

Graag zou ik even van deze kolommen gebruik willen maken om al die lezers te bedanken die reageerden op wat ik enige weken geleden schreef over mijn gezondheidstoestand, toen die werd ondergraven door een aandoening van de blaas.

Misschien was het wat hachelijk om op dit podium zo diep af te dalen in het fysieke innerlijk van de auteur, een auteur die zich kennelijk overgaf aan een zelfschending van de privacy en zijn lezers meenam op een tocht door zijn urinebuis.

In mijn overwegingen speelde mee dat er niet veel bijzonders en persoonlijks is aan het hebben van een urinebuis of een blaas, al vertoonde die van mij een afwijking.

Menigeen zal niettemin in afgrijzen zijn afgehaakt bij het verslag van de invasie met lichtslang; soms is proza té invoelbaar. Niettemin heb ik gepoogd niet de pijn maar de verwondering te benadrukken die een blik in het eigen lichaam brengt; de – gevulde – blaas is een schitterende, bolvormige microkosmos.

In die geest reageerde ook een lezeres die, onderworpen aan een uteroscopie, eveneens meekeek op een scherm en haar gynaecoloog bij het schijnsel dat daarop zichtbaar werd een buitengewoon lyrisch commentaar hoorde geven. “Opeens verscheen aan de einder een gloeiende, glanzende roze-rode bol”, schreef ze, waarop haar geneesheer uitriep dat het wel een ondergaande zon leek.

Een microkosmos met zon.

Ik wijdde een bericht hier aan de medische bevindingen en de vermoede kwaal met de struikelnaam ‘interstitiële cystitis’ die noopte tot een eindeloze gang naar het toilet, tientallen malen per etmaal, dag en nacht.

Een tamelijk slopende gang van zaken, die ertoe bijdroeg dat ik wekenlang niet in staat was te schrijven. Mijn hele wereld was een microkosmos geworden.

De steunbetuigingen waren hartverwarmend en ik kon rekenen op meelevende en goedbedoelde adviezen van lezers met soortgelijke ervaringen. Hoewel mensen die aan deze kwaal lijden relatief gering zijn in aantal, is er toch een heuse patiëntenvereniging, die mijn schrijven (met toestemming) opnam op zijn facebookpagina, dankbaar voor de aandacht.

Sommige lezers deden in hun reactie verslag van hun eigen lijdensweg, van diverse spoelingen (met heel veel pijn) en zelfs van blaasverwijderingen en droegen hulpvaardig namen van specialisten aan en van klinieken. En er was een mevrouw die me wees op het bestaan van een urinaal – die zou toch menige gang naar het toilet overbodig maken. Ik kan haar berichten dat ik het bestaan ervan kende; ik heb ermee zitten wurmen in een geparkeerde auto midden in Melbourne.

En dan nu een update, als u mij toestaat. Gisteren heb ik voor het eerst in weken weer een cappuccino gedronken. Dat is minder triviaal dan het lijkt; ik ben een dieet gaan volgen dat moest helpen mijn blaas te ontzien. Geen koffie, geen alcohol, geen fruitsappen (behalve peer of banaan), geen cranberry – dank voor het advies – , geen uien, geen tomaten, geen scherpe kruiden, geen conserveermiddelen met zuren, en zie: het lijf kwam langzaam tot rust en de wc-bezoeken zijn intussen al bijna genormaliseerd. Het geneeskrachtige wonder van de voeding. 

Met het oog van een antropoloog en de pen van een dichter doet Wim Boevink dagelijks verslag over de grote en kleine wereld om hem heen. Lees meer afleveringen van zijn Klein Verslag op trouw.nl/kleinverslag.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden