Nina Wu is een compromisloos Taiwanees #metoo-drama, naar een script en met een hoofdrol van Ke-xi Wu. ​

Filmrecensie Nina Wu

Een Taiwanese #MeToo-thriller: stijlvol en slim geconstrueerd

Nina Wu is een compromisloos Taiwanees #metoo-drama, naar een script en met een hoofdrol van Ke-xi Wu. ​

Nina Wu
Regie: Midi Z
Met Ke-Xi Wu, Vivian Sung, Kimi Hsia
★★★★☆

Steeds weer huilt ze de woorden uit zich. “Ze willen niet alleen mijn lichaam, ze willen ook mijn ziel.” Het zijn de zinnen die actrice Nina Wu op een auditie moet uitspreken, maar met elke nieuwe poging de producent en de regisseur te overtuigen, is duidelijker hoezeer die woorden over haar zelf gaan. Met elke poging klinken ze ook minder afgezaagd en meer als trieste waarheid.

Het scenario van dit elegante en rijk gestileerde Taiwanese #MeToo-drama werd geschreven door actrice Ke-Xi Wu, die de titelrol speelt en zich baseerde op haar eigen ervaringen als jonge actrice in een wereld vol haaien. Maar Wu en regisseur Midi Z hebben er geen politiek pamflet van gemaakt.

‘Nina Wu’ is een slim geconstrueerd psychologisch drama over wat misbruik door de machthebbers en een denigrerende behandeling doet met de geest van de veelal jonge atrices en acteurs. Als de film begint, eet Nina haar avondeten en installeert ze zich als camgirl die via internet tegen betaling mannen vermaakt. Kort daarna belt haar agent. Ze mag auditie doen voor een grote film. Maar de regisseur is niet overtuigd en Nina lijkt in tranen te vertrekken. Meteen daarna wordt duidelijk dat de auditie deel is van de opnamen en blijkt Wu al lang als actrice te zijn aangenomen. Zo zet de film de kijker vaker op het verkeerde been.

Het misbruik is evident. Ze krijgt een klap van de regisseur of hij grijpt haar bij de keel en ze moet een trio-scène doen die ze niet wil doen. Als anderen haar daarop wijzen, weerspreekt ze dat.

Een pijnlijk persoonlijk verhaal, geen politiek exposé

Maar haar geest kan het misbruik niet ontkennen. Ze begint te hallucineren. Hagedissen kruipen in lampen, kakkerlakken scharrelen over haar arm. In haar fantasie wordt ze achtervolgd door een rivaliserende actrice en dwaalt ze door fluwelen hotelgangen waar ze steeds voor die ene deur komt te staan. Wanneer haar moeder plotseling ziek wordt, reist ze terug naar haar geboortedorp, maar ook daar vindt ze geen veiligheid en bescherming. 

Knap hoe zo’n pijnlijk persoonlijk verhaal geen J’accuse of politiek exposé is geworden maar voor finesse kiest en toch nergens iets van z’n venijn verliest. Wat niet wegneemt dat de daders zich wel degelijk aangesproken mogen voelen. Wu koos ervoor om die daders achter zich te laten en zich te concentreren op wat er in het hoofd van de slachtoffers gebeurt: de trucs die de geest uithaalt om maar niet te hoeven denken aan de vernederingen en het schandalige misbruik.

Op een zeker moment wijst Wu met het mes in de camera. Alsof ze ons allemaal aanspreekt. En dan zet ze het mes op haar eigen keel. Precies dat is de tweestrijd van Nina Wu.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden