Review

Een speeltuin onder de grond

Het lijkt een geheime schuilplaats, ver weg van het drukke stadsverkeer. Sinds twee weken kunnen stadskinderen in Amsterdam spelen in de TunFun, een voormalige autotunnel. Wie bij de 'ballencarrousel' naar boven kijkt, ziet over het plafond door een matglazen ruit de tram rijden.

Waar vroeger de auto's ondergronds naar de IJtunnel raasden, speelt sinds twee weken jong Amsterdam. Van de in onbruik geraakte rijbaan onder het Mr. Visserplein is de ene weghelft gevuld met klim- en klauterapparaten, ballenbakken, een dansvloer en een bioscoop -kinderen kunnen op een grote roze matras tekenfilms kijken. De andere weghelft is nu looppad.

De tunnel bij het Waterlooplein ging jaren geleden dicht toen erboven een rotonde kwam. Het ondergrondse labyrint werd een toevluchtsoord voor zwervers en junks. Om die te weren werden alle toegangen er later dichtgemetseld -tot een halfjaar geleden.

De ruimte werd tijdelijk te huur aangeboden en zodoende kon Amsterdam weer zien hoe het gangenstelsel was onttakeld: graffiti op de muren, overal viezigheid en troep, langs de kant van een asfaltweg die zó weer gebruikt zou kunnen worden, ware het niet dat de fundering van de nieuw gebouwde film- en televisieacademie er dwars doorheen was geslagen.

Het was een intiatief van twee vaders om dit onderaardse doolhof om te bouwen tot speelplek. Ze huren de ruimte tijdelijk van de gemeente. De graffiti op de muren bleef. Kinderen mogen er zelfs een eigen piece aan toevoegen. Maar alléén op de muren, want voor het overige is er duidelijk heel hard geboend om de enorme ruimte schoon te krijgen. Hoewel de tunnel wordt verwarmd, is het voor kleinere kinderen wel wat koud op het asfalt.

Vooral voor iedereen die de dreumesleeftijd ontgroeid is, is de TunFun razend spannend. Er is een bontgekleurde zelfbedieningsbar met broodjes mozzarella, kinderdrankjes en kindersnacks. In de voormalige berm staan luie stoelen met hippe tijdschriften in bakken. Uitrusten kan aan lange eettafels. Een gestoffeerde zithoek, met televisie, biedt ouders met baby's een comfortabele zitplek.

Sjakie

Als we op zaterdagochtend om tien uur binnenkomen, zijn we de eerste gasten in de enorme betonnen ruimte. Het geeft een beetje een 'Sjakie en de chocoladefabriek'-sensatie. Enkele tientallen meters moeten we witgeverfde voetstapjes op het beton volgen. We lopen nu op het niveau dat vroeger onderdeel was van een ondergronds gangenstelsel voor fietsers en voetgangers. In de jaren tachtig had Amsterdam het idee dat het openbare leven ook ondergronds kon plaatsvinden; de gebruikers voelden zich echter onveilig, het werd er vies en steeds meer gangen werden gesloten.

We komen bij een pad dat naar beneden leidt, de voormalige autotunnel in. Hier kunnen we kiezen: verder klauterend in de apenkooi, glijdend van een glijbaan of gewoon over een pad.

Twee uur later is de tunnel volgelopen met peuters die zich vermaken met mega-legostenen, een miniballenbakje en een kinderboerderij met plastic dieren. Met kleuters die in een iets grotere ballenbak mogen spelen, of op een trampoline springen, klimmen en klauteren en in de tunnel naar beneden rijden op een plastic tractor.

Maar vooral met schoolkinderen die klimmen tot ze ervan moeten hijgen, die vol bewondering kijken naar de stoere voetbalkooi, die verlegen blikken werpen op de kinderdisco (en dus niet gaan dansen). Gek genoeg word je ook in een vol kinderparadijs niet gek van het gegil.

,,Dit is veel leuker is dan Bal-lorig'', zeggen Eva en Romee uit Almere, 9 en 5 jaar oud, met roodaangelopen wangen tegen hun opa en oma. ,,Je kan hier beter klauteren. In Bal-lorig zijn véél te veel ballenbakken.''

Bal-lorig? Dat blijkt de keten van binnenspeelplaatsen te zijn die in plaatsen als Assen, Wijhe, Emmen, Zaandam, Zoetermeer, zeg maar overal behalve in Amsterdam, is neergestreken.

Véél meer ballen

Ter vergelijking vertrekken we naar Zaandam. Op een industrieterrein, in een enorme hal, staat het: een kinderparadijs waar onbeperkt kan worden geballenbakt, geluchtkussend en ook geklommen voor vijf euro per kind -2,50 goedkoper dan de TunFun. In allebei de binnenspeelplaatsen mogen de ouders overigens gratis naar binnen.

Primaire kleuren springen in het oog; patat en reclameborden van plaatselijke kinderkledingwinkels en bowlingbanen strijden om de aandacht. De kinderen, inmiddels gewend aan speelparadijzen, trekken werktuiglijk hun schoenen uit en storten zich in het speelplezier. De ballenbak heeft véél meer ballen dan die in de TunFun. En hier vinden we iets nieuws: luchtkussens. Voor de kleintjes een klein kussentje, voor de groteren twee enorme.

Ook hier is het leuk, zeggen de kinderen. Maar geef ons, de ouders, maar de TunFun, waar de pannenkoeken in bar 'HapSap' toch net iets meer sophisticated zijn dan de patat en roze koeken in het goedkopere Bal-lorig. Het is nu al jammer dat de gemeente de tunnel slechts voor vijf jaar verhuurde, omdat het Mr. Visserplein naast het stadhuis daarna opnieuw op de schop moet.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden