Recensie Boek

Een schitterend, beklemmend maar ook ontroerend inkijkje in een onafhankelijke geest

Jhumpa Lahiri Beeld Liana Miuccio

Ademloos lees je in ‘Waar ik nu ben’ van Jhumpa Lahiri over een vrouw die nauwelijks iets meemaakt. 

Ze wandelt naar haar werk, luncht in haar eentje in een trattoria, denkt op haar kantoor na over wat ze haar studenten moet laten lezen en hoopt dat haar collega’s haar met rust laten. Ze ontspant in het zwembad “Alles – het lichaam, het hart, het universum – voelt dragelijk, omdat ik word beschermd door het water en niets me raakt.” Maar in de kleedkamer, blootgesteld aan de ‘vreselijke verhalen’ van haar medezwemsters, verstrakt ze weer. 

Er is iets met haar, maar wat weten we niet. In korte hoofdstukken met titels als ‘Op het trottoir’, ‘In de boekhandel’, ‘Bij de therapeut’, ‘Bij het ontwaken’ volgen we deze vrouw op haar dagelijkse gang, in een stille periode tussen twee levens in, zo lijkt het.

Er is een eerder leven waar we niet veel over horen, en op het einde wacht, mogelijk, een nieuw leven, maar daar stopt haar relaas. Het kan ook best dat deze vrouw in dat nieuwe leven opnieuw nergens aanhaakt. Als ze op een plein (hoofdstuk: ‘Op het plein’) de puberdochter van een bevriend stel ontmoet, vol verhalen over jongens en blijde plannen om de wereld te veranderen, memoreert ze dat zij zelf de liefde op die jonge leeftijd nog niet kende. “Wat deed ik dan? Ik las, ik studeerde, ik luisterde naar mijn ouders (…) Ik wist toen al dat ik een eenling zou blijven.”

Haar lichte flirt met de man van een vriendin met wie ze af en toe opwandelt, brengt glans maar ontglipt haar even terloops weer als zijn schoonvader sterft en het gezinsleven hem opslokt. De vrouw wordt gevraagd om tijdens de begrafenisvoorbereidingen de hond uit te laten. In hun huis observeert ze de foto’s, de attributen van het gezinsleven. “Het is me in één keer duidelijk hoezeer ze samen een vernuftig organisme vormen, een ondoordringbaar geheel.” Ze hecht zich aan de hond. “Elke stap helpt om me weg te voeren van het gevaar, totdat mijn bevlieging verbrokkelt en ik onze uitgebleven relatie niet meer mis.”

De vrouw registreert de stilstand in haar eigen leven ( zo is er ‘een zwaar drukkende moeder’ die eenzaamheid ‘een gebrek’ noemt) naast de veranderingen in de stad, zoals dat de dierbare kantoorboekhandel ineens alleen nog rolkoffers verkoopt. Deze opmerkzame verteller herinnert aan de rondreizende naamloze hoofdpersoon in de ‘Contouren’-trilogie van Rachel Cusk, maar terwijl die verteller haar pijlen alleen op de anderen richt, schetst deze schrijfster een zelfportret: een schitterend, beklemmend maar ook ontroerend inkijkje in een onafhankelijke geest. 

Jhumpa Lahiri
Waar ik nu ben
Vert. Manon Smits. Atlas Contact;
153 blz. € 18,99

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden