OperaRecensie

Een operabruiloft in coronatijden

Sopraan Ying Fang (Susanna) is de ontdekking van de online ‘Le nozze di Figaro' van De Nationale Opera. Beeld Marco Borggreve
Sopraan Ying Fang (Susanna) is de ontdekking van de online ‘Le nozze di Figaro' van De Nationale Opera.Beeld Marco Borggreve

Opera
De Nationale Opera
Le nozze di Figaro
***

Als de bruiloft (nozze) van Figaro na veel gedoe eindelijk plaatsvindt, schuiven de twee echtparen – ook Figaro's toevallig teruggevonden ouders Bartolo en Marcellina trouwen – de ringen niet bij hun partners om de ringvinger, maar bij zichzelf. Welkom bij een operahuwelijk in coronatijden. Dicht bij elkaar komen op de bühne is immers verboden, laat staan elkaar aanraken.

In deze turbulente weken waarin maatregelen en protocollen over elkaar heen buitelden, is het haast ondoenlijk voor een operagezelschap om iets te plannen. De Nationale Opera (DNO) wilde hun productie van Mozarts meest geniale opera door laten gaan. Toen ze aan de voorbereidingen begonnen was het nog toegestaan om dertig bezoekers in het theater toe te laten. En dus werd de tijdsduur van Le nozze di Figaro teruggebracht tot ruim twee uur, zodat die zonder pauze voor publiek gespeeld kon worden. De voorbereidingen waren al een eind onderweg toen het theater toch geen publiek mocht binnen laten. DNO besloot de aangepaste productie op video vast te leggen, en zondagavond werd die gestreamd.

Eigenlijk had DNO dus gewoon de volledige, ruim drie uur durende opera kunnen spelen, omdat er nu toch geen liefhebbers in de zaal zaten die een pauzeplas moesten doen. Maar omdat de repetities al zo ver onderweg waren, besloot men de ingekorte versie te brengen. De productie van David Bösch uit 2016 werd coronaproof gemaakt (geen aanrakingen dus), en er verdwenen aardig wat aria's, koortjes, recitatieven en zelfs hele personages (Barbarina).

Spelen en zingen voor een lege zaal is waarschijnlijk lastig, maar men deed zijn best om er een echte voorstelling van te maken. Grote ontdekking in deze cast was sopraan Ying Fang, die een glorieuze Susanna zong. Haar aria in de vierde akte was beeldschoon. Van Fangs collega's waren ook Riccardo Fassi (Figaro), Ruzan Mantashyan (Gravin) en Davide Luciano (Graaf) goed op dreef. En Polly Leech was een heerlijke Cherubino, waar het babyvet als het ware nog aan zat.

De productie van Bösch blijft wel problematisch met veel onnodig onderhuids geweld en een onduidelijke tijdsbepaling (poederpruiken, selfies en een typemachine). En zo'n stereotiepe lach-of-ik-schiet-nicht als Basilio is in de televisiewereld al lang in de ban gedaan. Het Nederlands Kamerorkest is inmiddels een heerlijk Mozart-orkest geworden, maar dirigent Riccardo Minasi laste vreemde vertragingen in, en zijn interpretatie miste soms behoorlijk wat urgentie, zoals in het geniale terzet in de tweede akte. Vreemd dat je juist daar elke opwinding in de kiem smoort.

Toen het was afgelopen, klonk er een corona-applausje van niks. Dirigent en musici keken in de camera en zwaaiden naar ons. Vreemde tijden.

Voor een bedrag van 2,95 euro is tot en met 27 december toegang tot de stream te verkrijgen.

Lees ook:

Chef-dirigent Benjamin Goodson: ‘Je kunt niet níet geraakt worden door zang en muziek’

Het beste koor ter wereld, hoe vorm je dat? In Hilversum doet de nieuwe dirigent Benjamin Goodson een poging met het Groot Omroepkoor. Zijn recept: het vrije, Nederlandse klankpalet plus Engelse discipline.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden