Opinie

Een nieuw talent ontdekt

'Het meest leerzame en praktijkgerichte festival voor nieuw kleinkunsttalent'. Die kwalificatie gaf de organisatie van het Amsterdams Kleinkunstfestival dit jaar mee aan haar Concours om de Wim Sonneveldprijs. Daarmee wil het festival zich onderscheiden van andere belangwekkende cabaretwedstrijden als het Leids Cabaretfestival en Cameretten. Die kenden dit seizoen tegenvallende finales en winnaars, terwijl de Amsterdamse finale, maandagavond in het Nieuwe De la Mar-theater, van bijzonder hoge kwaliteit was.

Net als vorig jaar liet de jury niet drie maar vier van de zeven halvefinalisten naar de finale-avond gaan. Ten onrechte. Na het zien van de eerste kandidate, de Vlaamse Ilse Terclavers, twijfel je dan ook erg aan het onderscheidingsvermogen van de jury, want dit zwakke optreden is een finale onwaardig. Krijgt ook dit festival een kritiekloos slot met misplaatste loftuitingen in plaats van een professionele en realistischer benadering? Maar dan komt het duo Vreemd Apparaatje: taalvaardig, muzikaal, energiek en met sterk samenspel van Thijs Goverde en Marcel Harmsen. Een voortreffelijke winnaar in de dop. Dat geldt minder voor Dave Luza, al is ook hij een goede finalist, vooral door zijn brede talent als zanger-gitarist en conferencier, terwijl ook zijn halfuur boeiend is opgebouwd. Maar de grootste verrassing is toch de vierde kandidaat: Klaas van der Eerden. Hij typeert, imiteert stemmen en geluiden, zingt en rapt en verrast door zijn aangename presentatie en podiumbeheersing. Ook zijn talent moet rijpen en sturing krijgen, maar hier staat iemand met theatertoekomst. Zo denken ook jury en publiek er over. Want anders dan bij het Leids Cabaretfestival en Cameretten, blijken zij eensgezind en Van der Eerden vertrekt met beide hoofdprijzen.

De tegenvallende finales van de recente edities van het Leids Cabaretfestival en Cameretten riepen de vraag op waarom weinig talentvolle nieuwkomers massaal misleid worden tot professionele cabaretcarrières, terwijl die tot mislukken gedoemd zijn binnen het toch al overbevolkte vakgebied van het theateramusement. Door de finale van het Amsterdams Kleinkunstfestival, die minstens twee beloftevolle nieuwe namen voortbracht, is er reden anders te gaan denken en niet het resultaat (de finale zelf) maar de aanpak (de weg ernaar toe) ter discussie te gaan stellen. Het Concours op de Wim Sonneveldprijs start in november, kent van januari tot en met maart een uitvoerige theatertournee voor de kandidaten en elk van hen krijgt ook nog een professionele coach toegewezen, onder wie dit jaar regisseur Pieter Bouwman en cabaretier Onno Innemee. Die praktijkgerichte aanpak wierp dit jaar overduidelijk zijn vruchten af.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden