Sander Lantinga over tv-duo's in de studio van 'Op1'

TV-columnMaaike Bos

Een mislukkend duo is gênanter dan gewoon alleen werken

“Een man, weet niet wat-ie mist – maar als ze er niet is, weet een man pas wat-ie mist.” Aan dat liedje van De Dijk moest ik denken bij ’Sander en het mysterie van de legendarische duo’s’ (BNNVara). Het hele intro ging over presentator Sander Lantinga zelf en zijn maatje Coen Swijnenberg.

Dát is het: Sander miste zijn maatje. Na bijna anderhalf decennium samenwerking had Coen van de ‘Coen en Sander Show’ op Radio 538 afgelopen halfjaar een burn-out. En opeens was Lantinga geïnteresseerd in die unieke samenwerkingsvorm.

Denk je in: je bent een duo en moet het opeens alleen doen. Koot zonder Bie, Theo zonder Thea, Nick zonder Simon. Als dat onvoorstelbaar is, ben je samen groter dan de som der delen.

Het is een fascinerend fenomeen, zeker in een tijd waarin individualisme het antwoord is op alle ambitievragen. Neem de presentatie-tweetallen van ‘Op1’: die zijn bij elkaar geplaatst en niet alle even magisch. Waar Erik Dijkstra naast Frank Evenblij geestig en spitsvondig wordt, lijkt hij naast Willemijn Veenhoven wat dof.

De VARAGids organiseerde zelfs een verkiezing van de 22 beste tv-duo’s aller tijden. Koot en Bie op plaats één natuurlijk, Barend & Van Dorp op twee en Theo en Thea op drie, maar ook Geer en Goor (nummer twintig) staan erin.

Bij alle duo’s gaat het om de chemie en onderliggende spanning van complementerende types, valt te lezen in het blad. “Je moet geen twee Bassies hebben”, zegt ook Lantinga in zijn eerste aflevering.

Te persoonlijk therapeutisch

Titel en stripvormgeving van zijn programma doen vermoeden dat hij als een Kuifje gaat ontrafelen wat een duo meerwaarde geeft op tv, in de muziek, comedy en sport. Misschien wreekt zich dat hij zelf weet hoe vertrouwd een duo is, want de echte vragen over de psychologie van bevestiging, uitdaging en vertrouwen stelt hij niet. Misschien is de insteek ook te persoonlijk therapeutisch. Hij zit zelfs op de stoel bij relatietherapeut Jean-Pierre van de Ven, niet om hem naar breder perspectief te vragen, maar om zijn eigen samenwerking met Coen van zich af te praten. Zijn onderzoek steeg nauwelijks boven hemzelf uit.

Ja, hij ging wel langs bij Carlo Boszhard en Irene Moors, al bijna dertig jaar ‘Carlo en Irene’ in programma’s als ‘Telekids’ en ‘Life4You’. Maar ook daar bleef het bij particuliere verhalen. Zij durfde veel meer door Carlo naast zich, vertelde ze, en hij voelde dat zij durfde samenwerken ‘met iemand die zich wel kon, maar niet wilde voorbereiden’. “Het is liefde”, zeggen beiden. En elkaar vertrouwen, vrijheid en ruimte geven, denk je als kijker. Ook nu Carlo ‘De TV Kantine’ niet hoofdzakelijk met Irene, maar met zijn vriend Herald Adolfs maakt.

Open zijn over irritaties en soms goed botsen spelen ook een rol. Arjan Ederveen moest slikken dat ‘zijn’ Tosca Niterink na tien jaar legendarische programma’s als ‘Theo en Thea’ en ‘Kreatief met Kurk’ niet meer verder wilde. Ze hadden fikse ruzies. “Het is veel vergeven”, zegt hij nu mild. “Het is meer geven dan je terug verwacht.”

In het onderdeel ‘De Klusjesmannen’ test Lantinga elke week met een andere BN’er of zijn succes met Rámon Verkoeijen uit 2011 na te spelen is. Het ging maar stroef met radio/tv-collega Bram Krikke. Conclusie: een mislukkend duo is gênanter dan gewoon alleen werken. Gelukkig is zijn Coen alweer één dag per week terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden