Recensie

Een innemende Nick Cave wil schoonheid tonen tussen alle lelijkheid

Nick Cave Beeld Redferns via Getty Images

Conversations with Nick Cave - an evening of talk & music.
Gezien: Concertgebouw Amsterdam, 26 mei 2019
★★★★☆

Halverwege de avond omhelst Nick Cave op het podium van het statige Concertgebouw een tiener wiens moeder de zanger had gevraagd hoe hij haar zoon vorig jaar weer had herkend tussen het publiek. ‘I don’t know’, bast Cave, om erna peinzend over het podium te gaan.

“Op dit soort avonden word je van de ene naar de andere bizarre situatie geslingerd”, grinnikt de Australische zanger met zijn diepe stem in de microfoon. “Iedereen die het hier aandurft een vraag te stellen zal het begrijpen - het is angstaanjagend om je open te stellen voor een publiek. Het is een soort angst die ik na jaren aan optredens ben kwijtgeraakt. Maar met deze conversatie-shows is de controle helemaal weg… en daarmee de gruwel van optreden weer helemaal terug. En dat is geweldig.”

Het was geen ‘normaal’ concert waarmee Nick Cave zondagavond drie uur in het Amsterdamse Concertgebouw vulde. Op het internet heeft hij een project waar zijn fans hem alles kunnen vragen - wekelijks kiest de zanger een vraag uit waarvoor hij eens goed gaat zitten. Zie de Conversations-tournee als live-uitvoering daarvan. Cave, alleen met piano, omringd door aantekeningen en teksten van oude nummers, voor het geval er een verzoeknummer langskomt waarvan hij de tekst al lang is vergeten. Her en der in de zaal zitten mannetjes met een een microfoon en een knipperend lichtzwaard, waarmee vragenstellers snel worden gevonden.

Natuurlijk, er is de muziek. Intens, zwaar, direct en urgent daveren nummers als ‘Mercy Seat’, ‘Higgs Boson Blues’ of ‘Weeping Song’ in uitgeklede vorm door de zaal. Prachtig: alleen al deze uitvoeringen rechtvaardigen de avond. Maar het gaat vanavond om de vragen van het publiek, en de innemende manier waarop Cave die beantwoordt.

Hij is charmant, galant, beleefd, erg grappig - en bruusk als het moet. Domme vragen bestaan niet, zo luidt vanavond het adagium, en hij geeft overal goudeerlijk antwoord op (‘tien jaar was het best leuk, vervolgens deed ik er tien jaar te lang over om van de drugs af te komen’). Ongetwijfeld dat er vragen tussen zitten die hij vaker heeft gehoord - voor de ‘wie zijn je invloeden’-vraag ligt zelfs al een lijstje klaar die Cave door iemand bij de vraagsteller laat afleveren. 

Levenswijsheden

Er zijn veel vragen over zijn schrijfproces (‘ik werk als iemand met een kantoorbaan’) over religie, over muzikanten waarmee hij gewerkt heeft. Korte anekdotes koppelt hij soepeltjes aan levenswijsheden, zonder dat het maar een moment prekerig, banaal of ongemakkelijk wordt.

Voor leraren, en ouders: aan jullie de taak kinderen mooie dingen te laten zien, want ze worden al aan zoveel lelijks blootgesteld. Aan worstelende kunstenaars: al ben je nog zo onzeker over je werk, het is je plicht je werk aan de wereld te laten zien, je hebt geen keuze. Over religie, over dat niet zozeer het geloven maar het concept van geloof hem inspireert. Want het is essentieel om naar ‘iets te reiken verder dan jezelf’ - niet alleen als kunstenaar, maar sowieso, als mens, willen we hier met zijn allen samen functioneren.

En natuurlijk gaat het ook over rouw. Meermaals refereert hij aan de dood van zijn zoon, en hoe alles anders werd na dat noodlottige ongeval. Hij is anders gaan werken, anders gaan schrijven, ook voelt hij vanaf het podium dat tegenwoordig de verbinding met zijn publiek anders is - veel dieper dan voorheen, zo zegt hij. Iets wat deze voor fans onmisbare avond nog eens dubbeldik onderstreept.

Vanavond is Conversations with Nick Cave in TivoliVredenburg in Utrecht en woensdag in de Roma te Antwerpen.

Lees ook:

Nick Cave is van breekbaar graniet

Nick Cave leunt vanaf het voorste hek óp het publiek. Hij laat zich door een zee van armen ondersteunen, tijdens ‘Higgs Boson Blues’, één van de hoogtepunten van de avond.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden